Kultura w worldbuildingu: obyczaje, jedzenie i życie codzienne

Aby zbudować kulturę dla opowieści, zacznij od tego, jak jej ludzie jedzą i podróżują, jakie zagrożenia ich ukształtowały i co cenią, a potem dodaj tabu i obyczaje, które z tego wynikają. Pokazuj ją małymi codziennymi wyborami i pozwól, by dzieliła ludzi tak samo jak łączyła.

W skrócie

Kultura nie jest dekoracją. Wyrasta z praktycznej potrzeby (jedzenie, podróże, wojna, choroby), z tego, co społeczeństwo ceni, i z tego, kto trzyma władzę. Ustal kilka wartości, dodaj tabu i codzienne obyczaje, które z nich wynikają, i pokaż je w małych scenach. Pozwól kulturom się zderzać i pozwól każdej z nich spierać się z samą sobą.

Buduj kulturę od podstaw: jak jej ludzie zdobywają jedzenie, jak łatwo podróżują, z jakimi zagrożeniami żyją i co dlatego cenią. Dodaj obyczaje i tabu wynikające z tych wartości i pokazuj je w małych wyborach, jak to, kto sprząta talerze albo czego nikt nie powie na głos. Kultura zbudowana w ten sposób wydaje się nieunikniona, a to właśnie mają na myśli czytelnicy, gdy mówią, że świat wydaje się prawdziwy.

Kultura jest jedną z czterech warstw społeczeństwa, obok religii w worldbuildingu, polityki i władzy w worldbuildingu oraz ekonomii w worldbuildingu. O tym, ile świata zbudować w ogóle, przeczytasz w worldbuildingu dla powieściopisarzy.

Dlaczego kulturze czytelnicy wierzą

W artykule Writer's Digest o worldbuildingu autor Stef Magister cytuje Fondę Lee, autorkę Jade City: „Kluczowym składnikiem fikcyjnego świata jest kultura.” Własna wersja artykułu brzmi, że diabeł w przekonującym worldbuildingu tkwi nie w szczegółach, lecz w kulturze: możesz dopracować każdy szczegół i wciąż nie przekonać czytelnika, że świat jest prawdziwy. Greta Kelly w innym tekście Writer's Digest opisuje porażkę, której to zapobiega: bitwa czarodziejów, która miała się toczyć w miejscu takim jak Śródziemie, mogłaby równie dobrze odbyć się na polu farmera w Nebrasce i nic w opowieści by się nie zmieniło.

Kultura zaczyna się od konieczności

Artykuł Mythcreants o zaczynaniu fikcyjnej kultury mówi, że kultura zaczyna się od praktycznej konieczności, a potem uczy się i rośnie z doświadczeniem. Zadaje cztery pytania o każdą grupę w twoim świecie:

  • Jak zdobywają jedzenie? Cokolwiek robią, by włożyć jedzenie do ust, zdominuje ich myśli. Społeczeństwo rolnicze lub morskie zajmuje się pogodą, a przemysłowe płacą i awansem.
  • Jak łatwo mogą podróżować i się komunikować? Łatwy kontakt wydaje się kosmopolityczny i otwarty na obcych. Górskie doliny, które utrudniają podróże, czynią ludzi bardziej niezależnymi i być może wrogimi wobec obcych.
  • Jak często walczą? Niektóre kultury, jak Mongołowie czy Spartanie, zbudowały się wokół wojny. Inne wysyłają rolników, by poza sezonem machali kijami, a zwykły człowiek bardziej dba o pola.
  • Skąd przyszli? Społeczeństwa, które zaczęły w jednym miejscu, a skończyły w innym, niosą echa przeszłości, być może jako odszczepieńcza odnoga społeczeństwa, które je prześladowało.

Drugi artykuł Mythcreants, o realistycznych kulturach, mówi to samo bardziej dosadnie: jednym z najczęstszych błędów worldbuildingu jest traktowanie kultury jako arbitralnej, jakby ubrania, role płciowe i religia wyskoczyły z eteru. W rzeczywistości niewiele aspektów kultury jest arbitralnych, a większość jest wynikiem wspólnych doświadczeń.

Zdecyduj o garści wartości

Gdy znasz środowisko, artykuł Mythcreants sugeruje zdecydować, gdzie kultura stoi w kilku kwestiach. Tworzą dobrą krótką tabelę:

PytanieJeden koniecDrugi koniec
Kto liczy się najbardziej?Wybory i szczęście jednostkiDobro grupy, takiej jak rodzina czy naród
Jak ludzie zdobywają pozycję?Rywalizacja o najwyższe zaszczytyWpasowanie się i wkład w zespół
Jak ludzie mówią?Grzeczność: subtelna sugestia, jak gospodarz sprzątający naczynia na znak końca wieczoruJasność: wyraźne, bezpośrednie stwierdzenia
Jak stroma jest hierarchia?Kwestionowanie władzy jest do przyjęciaWładzy się nie kwestionuje
Ile ryzyka się toleruje?Wiele reguł, by unikać problemówWolność, nawet jeśli inni cierpią za swoje porażki
Co ceni w czasie?Tradycję: przeszłość, rytuały zachowywane od tysięcy latInnowację: zmianę i planowanie przyszłości
Jak używa się czasu?Ścisła produktywnośćLuźniejsze poczucie czasu, z długimi posiłkami i życiem towarzyskim

Scroll horizontally to see all columns. Arrow keys work when the table is focused.

Artykuł dodaje, że twoja kultura nie musi stać na jednym końcu. Może leżeć pomiędzy, mieć sprzeczności lub frakcje, które ostro się różnią. Wybierz trzy lub cztery, które mają znaczenie dla twojej fabuły. Postać z kultury jasności, która spotyka kulturę grzeczności, to scena czekająca na napisanie, a do jej napisania nie jest potrzebny słownik.

Władza, zagrożenie i ludność kształtują obyczaje

Artykuł o realistycznych kulturach wylicza siły kształtujące społeczeństwo:

  • Władza. Ci, którzy mają siłę militarną, bogactwo lub kulturową legitymizację, mają nieproporcjonalny wpływ i promują opowieści, które ich wychwalają. Podaje przykład ideałów piękna: blada skóra jest uważana za atrakcyjną w Chinach, bo tradycyjnie oznaczała dość bogactwa, by siedzieć w domu, a w krajach Zachodu z innego powodu, i ten sam artykuł zauważa, że imiona kojarzone z bogactwem są z czasem przejmowane przez niższe klasy.
  • Choroby, urazy i niedobór. To, kto umiera i jak ocaleni się dostosowują, kształtuje kulturę. Artykuł zauważa, że sztuka Zachodu kiedyś uważała tuszę za atrakcyjną, gdy głód był większym zagrożeniem, i że czarnej śmierci przypisuje się stworzenie klasy średniej renesansu, bo robotników było mniej, więc byli bardziej cenieni.
  • Ludność. Niedobór lub nadmiar ludzi zmienia reguły dziedziczenia i układy małżeńskie. Dziedziczenie przez najstarsze dziecko, na przykład, chroni majątek przed podziałem tak drobnym, że żadne dziecko nie może z niego żyć.
  • Gospodarka. Kultury zwykle przyjmują style życia prowadzące do największej pomyślności ekonomicznej. Kultura rolnicza traktuje rodzinę wielopokoleniową jako główną jednostkę gospodarczą, a przemysłowa jednostkę.

Tabu to obyczaje ze strachem w tle

Tekst Mythcreants o tabu odróżnia normę od tabu. Norma przynosi dezaprobatę, a tabu uchodzi za fundamentalne dla tożsamości społeczeństwa i niesie lęk przed krzywdą, zwykle z nadprzyrodzonym uzasadnieniem. Obszary, w których tabu zwykle powstają, to małżeństwo, seks, to, jakie jedzenie wolno jeść, higiena i traktowanie zmarłych. Artykuł wprowadzający wymienia zmarłych, polowanie i zabijanie, jedzenie i rozmnażanie, z przykładem kultury odmawiającej zboża zasianego podczas krwawego księżyca.

Tabu często ukrywają praktyczny cel. Artykuł o tabu podaje przykład przedchrześcijańskiego Rzymu, gdzie pochówki i kremacje były zakazane w dzień lub wewnątrz murów miasta: przedstawiane jako oddzielenie duchów żywych i zmarłych, ale też ograniczające narażenie na choroby. Chronią też hierarchie i mogą podsycać konflikty między kulturami: artykuł zauważa, że Grecy i Persowie przywoływali nawzajem swoje praktyki pogrzebowe jako dowód, że drugi jest barbarzyński.

Jedzenie i życie codzienne

Jedzenie to najszybszy sposób pokazania kultury bez jej wyjaśniania. Co ludzie jedzą o świcie, kto gotuje, czego nigdy się nie je i dlaczego? Mythcreants zauważa, że robotnicy noszą ubrania, na które ich stać, które są bezpieczne i wygodne do pracy, i że w Stanach Zjednoczonych zwykłą zastawą są szkło i ceramika, choć plastik jest tańszy i trwalszy, bo plastik kojarzy się z tanizną. Taki szczegół mówi o statusie bez przemowy.

Trzy nawyki pomagają, gdy czerpiesz z prawdziwych kultur. Sześć wskazówek Writer's Digest dla worldbuildingu fantasy zwraca uwagę, że nie każdy świat potrzebuje średniowiecznej europejskiej bazy i że oparcie swojego na innych kulturach może wnieść świeżość, ale tylko jeśli zrobisz research i spodziewasz się zachować około 10 procent tego, co znajdziesz. Mythcreants ostrzega, że naśladowanie całych aspektów innej kultury grozi zamienieniem twojej w karykaturę. I radzi pozwolić normom wyrastać z geografii, religii, historii i zewnętrznych zagrożeń, zamiast zmieniać nazwy prawdziwych grup.

Pozwól, by kultura tworzyła napięcie

Greta Kelly podaje trzy sposoby zamiany kultury w konflikt:

  1. Historia. Użyj przeszłości do podniesienia napięcia, żeby konflikt wrzał od wieków, a wojna nie wybuchała dlatego, że twój bohater wszedł do pokoju. Mówi, by nie wstawiać pięćdziesięciostronicowej lekcji historii. Jeśli twoja główna postać słyszy obie strony, „dobry” i „zły” stają się kwestią perspektywy.
  2. Zasoby. Ludzie walczą o wodę, ropę i żelazo, więc magia może być spornym zasobem.
  3. Podziały wewnątrz jednego społeczeństwa. Żadna kultura nie jest monolitem. Jej przykład to Igrzyska śmierci, kraj podzielony władzą i klasą, pokazany przez Katniss i codzienne zmagania Dystryktu 12. Suzanne Collins nie robi zrzutu informacji o historii Panem w rozdziale pierwszym. Zacznij od małego i pracuj na zewnątrz, pozwalając czytelnikom wnioskować jak najwięcej z dialogu i akcji.

Ten ostatni punkt to reguła przenoszenia tego wszystkiego na stronę. Pokazuj kulturę przez to, co postać robi dzisiaj, i poszerzaj obiektyw tylko wtedy, gdy potrzebuje tego historia.

Najczęściej zadawane pytania

Jak stworzyć kulturę dla świata fantasy?

Zacznij od praktycznych potrzeb (jedzenie, podróże, wojna, historia), wybierz kilka wartości, a potem dodaj tabu i codzienne obyczaje, które z nich wynikają.

Co sprawia, że fikcyjna kultura wydaje się prawdziwa?

Obyczaje z przyczynami. Mythcreants podkreśla, że większość aspektów kultury wynika ze wspólnego doświadczenia, a nie z przypadku.

Jak unikać stereotypów, gdy opieram kulturę na prawdziwej?

Zbadaj prawdziwą kulturę, weź tylko jej część i pozwól swoim normom wyrastać z geografii, historii i zagrożeń twojego świata, jak radzi Mythcreants.

Ile kultury muszę opisać?

Tylko to, czego dotyka następna scena. Rada Kelly: zacznij od małego i poszerzaj obiektyw, gdy ma to znaczenie dla historii.

Czy każdy członek kultury powinien myśleć tak samo?

Nie. Mythcreants mówi, że kultura może zawierać sprzeczności i frakcje, a Kelly, że żadna kultura nie jest monolitem.

Gdzie pasuje Musael

Autor, który buduje kulturę z przyczyn i skutków, potrafi wymyślić obyczaj w środku sceny i wiedzieć, że jest prawdziwy. W Kodeksie świata i postaci w Musaelu obyczaj, święto lub tabu może być wpisem z relacjami do ludzi i miejsc, których dotyczy, a wydarzenia leżą na osi czasu, więc wiesz, kiedy się zaczęło. Kontrole spójności zamieniają ważną dla ciebie regułę w test względem rękopisu, tak by jedzenie, którego nikt nie je, nie pojawiło się na stole w rozdziale dwudziestym.

Źródła

  • Mythcreants, „Starting a Fictional Culture”: mythcreants.com
  • Mythcreants, „Creating Realistic Cultures”: mythcreants.com
  • Mythcreants, „Using Taboos in a Culture”: mythcreants.com
  • Greta Kelly, „When Cultures Collide: 3 Ways to Create Tension in Worldbuilding in a Novel”, Writer's Digest: writersdigest.com
  • Stef Magister, „Politics and World-Building in Science Fiction and Fantasy”, Writer's Digest: writersdigest.com
  • Writer's Digest, „6 Tips for World-Building in Your Fantasy”: writersdigest.com