Een roman schrijven, van idee tot afgemaakte eerste versie

Om een roman te schrijven geef je een personage iets wat het wil, zet je iets in de weg en schrijf je de ene scène na de andere waarin dat conflict iets verandert, tot het is opgelost. Al het andere, van structuur tot stijl, is een manier om die keten van scènes onder controle te houden over 70.000 woorden of meer. De schrijvers die afmaken vonden een verhaal dat zijn eigen lengte kon dragen en schreven het toen scène voor scène tot het eind.

Voor het volledige project, van idee tot bètalezers, zie een boek schrijven, en als je nog helemaal aan het begin staat, geeft beginnen met een boek schrijven een plan van 30 dagen.

Wat een roman een roman maakt

Een roman is lang genoeg om een verandering te bevatten. Een kort verhaal kan één moment van druk tonen. Een roman laat een mens proberen, falen, zich aanpassen en iemand anders worden, of weigeren. Die behoefte aan ruimte is waarom lengte ertoe doet, en waarom een dun idee rond hoofdstuk tien instort.

Over lengte zijn de bronnen het eens over het bereik en oneens aan de randen. Jericho Writers plaatst een typische roman voor volwassenen op 70.000 tot 120.000 woorden en gokt dat het echte gemiddelde rond de 90.000 ligt. Reedsy geeft 70.000 tot 100.000. De Science Fiction and Fantasy Writers of America trekt in de regels voor zijn Nebula Awards de grens op 40.000 woorden, waaronder een werk een novelle is. Gemiddeld aantal woorden van een boek splitst dit uit per genre.

Stap 1: Vind de motor

De motor is de kracht die een lezer de pagina doet omslaan. Hij heeft vier delen, en je kunt ze in vier zinnen schrijven voordat je een pagina schrijft.

Als een rij leeg is, loopt het boek in het midden vast. De rij van de verandering is de moeilijkste en de belangrijkste, omdat ze je vertelt wat het einde moet bewijzen. Personageontwikkeling legt uit hoe wensen, tekortkomingen en overtuigingen een verandering opleveren die lezers geloven.

Stap 2: Kies een perspectief en een tijd

Deze twee beslissingen geven vorm aan elke zin, dus neem ze vroeg en test ze op een echte scène.

• Eerste persoon. Intiem, met een sterke stem, maar de lezer weet alleen wat de verteller weet.
• Dichte derde persoon. De gangbaarste keuze. Je blijft dicht bij de gedachten van één personage maar kunt een flexibelere stem gebruiken.
• Meerdere perspectieven. Nuttig voor grote casts en plots, al heeft elk perspectief een eigen wens en stem nodig.
• Verleden of tegenwoordige tijd. Verleden is de standaard voor de meeste fictie, en tegenwoordig geeft directheid maar kan vermoeien over een lang boek.

Schrijf dezelfde pagina, bijvoorbeeld de havenmeester die Ilse een vergunning weigert, in twee van deze opties. Houd degene die je meer over haar vertelt zonder uitleg.

Stap 3: Plan in scènes, niet in hoofdstukken

Een hoofdstuk is een container. Een scène is waar het verhaal gebeurt: een personage met een doel ontmoet weerstand en de situatie verandert. Als er niets verandert, is de scène achtergrond en kan ze meestal worden geschrapt of in een andere opgenomen.

Voor elke scène beantwoordt een kaartje van één regel vier vragen:

1. Van wie is de scène?
2. Wat wil dat personage in deze scène?
3. Wat gaat mis of wordt ingewikkeld?
4. Wat is er aan het eind anders?

Gebruik dan een structuur om de kaartjes in volgorde te zetten. De vormen drie aktes, zeven punten en de reis van de held zijn allemaal beschikbaar als sjablonen, en verhaalstructuur vergelijkt ze. Als je liever plant voor je schrijft, leidt een roman outlinen je erdoorheen. Als plannen je verveelt, schrijf dan eerst en sorteer de scènes die je schreef.

Een woord over inzet: een roman heeft nodig dat die stijgt. Als scène twintig voelt als scène vijf met ander decor, vraag dan welke nieuwe prijs de protagonist onder ogen ziet. Een nuttige controle is je scènekaartjes in volgorde te lezen en te vragen of elk moeilijker is dan het vorige, of op zijn minst anders.

Stap 4: Schrijf de eerste versie in scènes

Een scène-voor-scènebenadering geeft je eenheden die je in één zitting kunt afmaken. Een roman van 90.000 woorden is ongeveer 60 scènes van 1.500 woorden, en 60 sessies is een getal waaromheen je kunt plannen.

Een paar gewoontes helpen over een lange eerste versie:

• Open laat en vertrek vroeg. Begin de scène zo dicht mogelijk bij het conflict en eindig haar zodra de situatie is veranderd.
• Laat elke scène draaien. Iemand moet iets leren, verliezen of beslissen.
• Houd een feitenbestand bij. Oogkleur, leeftijden, afstanden en wie wat weet zijn makkelijk te vergeten over maanden.
• Repareer niet onderweg. Noteer het probleem in een lijst en ga door, want hoofdstuk twee verandert toch zodra je je einde kent.
• Maak de eerste versie af voordat je haar herschrijft. Een onafgemaakt boek kan niet tot een goed boek worden geredigeerd.

Het planbord in Musael toont de scènes als kaartjes in aktes en hoofdstukken, en het plan en het manuscript zijn één structuur, dus een scène die je op het bord verplaatst, verplaatst zich in de eerste versie. De manuscripteditor slaat eerst op je apparaat op, dus schrijven in een trein hangt niet af van een verbinding.

Stap 5: Kom door het midden

Veel romanschrijvers vertragen na de opwinding van de opening en voordat het einde in zicht is. Drie vragen helpen:

1. Wat probeert de protagonist hierna, en waarom is het moeilijker?
2. Wat leert de lezer dat verandert hoe die lezer de opening las?
3. Wie verzet zich in dit stuk actief tegen de protagonist?

Als je niet kunt antwoorden, is dat informatie. Het vertelt je welke scène je hierna moet schrijven of schrappen, en het is nuttiger dan wachten op inspiratie.

Stap 6: Herschrijf in rondes

Herschrijven is een reeks rondes met elk één vraag. De volgorde bespaart werk, want het heeft geen zin een scène te polijsten die je gaat schrappen.

De site van Jane Friedman bevat een nuttig pleidooi voor de ronde op zinsniveau. Amy L. Bernstein schrijft dat haar zesde roman ongeveer 96.000 woorden woog toen ze hem indiende, dat ze bij het herschrijven ongeveer 8.000 woorden eraf haalde en toch een aantal nieuwe scènes schreef. Haar conclusie: “Het gaat erom wat je schrijft, niet hoeveel je schrijft.”

Doe de continuïteitsronde met een lijst in de hand. Het is de plek waar lange boeken uitglijden, en waar fouten over wie wat wanneer wist zich graag verbergen; hoe een continuïteitscontrole een manuscript leest toont wat zo'n controle vergelijkt. De continuïteitscontroles van Musael vergelijken de regels die je instelt met het manuscript en tonen de zin die er een breekt, en ze vervangen geen menselijke redacteur. Bewaar een versie van het manuscript vóór elke grote herschrijving zodat je kunt vergelijken en terug kunt.

Wanneer je het deelt

Geef de eerste versie na je eigen rondes en vóór het polijsten van zinnen aan een paar vertrouwde lezers met specifieke vragen: waar wilde je stoppen met lezen, en welk personage deed er het minst toe? Zoek patronen over lezers heen, geen losse meningen. Musael kan gekozen hoofdstukken naar bètalezers sturen die geen account nodig hebben, en je ziet hoe ver ze lazen; de stappen staan in hoofdstukken naar een bètalezer sturen.

Veelgestelde vragen

Hoe lang duurt het om een roman te schrijven?

Het hangt af van je tempo en de lengte van het boek. Bij 500 woorden, vier keer per week, kost een eerste versie van 80.000 woorden ongeveer 40 weken, en het herschrijven kost meer tijd. Een herhaalbaar tempo is nuttiger dan een snel.

Hoeveel woorden is een roman?

De SFWA definieert een roman als 40.000 woorden of meer voor zijn Nebula Awards. In de praktijk verwachten uitgevers en agenten meer: Jericho Writers suggereert 70.000 tot 120.000 voor fictie voor volwassenen. Genres variëren, dus kijk naar recente boeken zoals het jouwe.

Moet ik een roman outlinen?

Je hebt geen volledige outline nodig, maar een losse structuur helpt de meeste schrijvers niet vast te lopen. Een premisse, een paar keerpunten en een kaartje van één regel voor elk van de eerste scènes volstaat vaak.

Wat is het moeilijkste deel van het schrijven van een roman?

Voor veel schrijvers is het het midden: het deel zonder de nieuwigheid van de opening of de bestemming van het einde. De inzet verhogen en tegenstand toevoegen zet het meestal weer in gang.

Moet ik de hele eerste versie schrijven voordat ik herschrijf?

Ja, in de meeste gevallen. Een afgemaakte eerste versie toont je wat het boek is, en een gedeeltelijke versie herschrijven betekent vaak scènes polijsten die later veranderen.

Waar Musael past

De schrijvers die een roman afmaken zijn degenen die in de zesde maand nog hun eigen plan kunnen vinden. Musael houdt het plan, het manuscript en een codex van personages en plaatsen in één project, zodat een lange eerste versie consistent blijft. De AI-redacteur, in de abonnementen Ink en Press, leest je hoofdstukken en geeft notities; ze schrijft nooit je scènes.

Bronnen

• SFWA, regels van de Nebula Awards (categorieën naar aantal woorden): nebulas.sfwa.org
• Jericho Writers, “How Many Words in a Novel?”: jerichowriters.com
• Reedsy, “How Many Words in a Novel?”: blog.reedsy.com
• Amy L. Bernstein, “The Case for Shrinking Your Novel”, Jane Friedman: janefriedman.com