W skrócie
Powieść to długi łańcuch scen, w których ktoś czegoś chce, napotyka opór i zmienia się pod wpływem wydarzeń. Ustal silnik historii, wybierz punkt widzenia, pisz szkic scena po scenie i poprawiaj w osobnych przejściach. Docelowa długość zależy od gatunku i żadna liczba nie pasuje do każdej książki.
Żeby napisać powieść, daj postaci coś, czego chce, postaw jej coś na drodze i pisz scenę za sceną, w których ten konflikt coś zmienia, aż się rozstrzygnie. Cała reszta, od struktury po styl, to sposób na zapanowanie nad tym łańcuchem scen przez 70 000 słów lub więcej. Osoby, które kończą powieść, znalazły historię zdolną udźwignąć własną długość, a potem pisały ją scena po scenie do końca.
O całym projekcie, od pomysłu do czytelników beta, przeczytasz w artykule jak napisać książkę, a jeśli jesteś jeszcze na samym początku, jak zacząć pisać książkę podaje plan na 30 dni.
Co sprawia, że powieść jest powieścią
Powieść jest wystarczająco długa, by pomieścić zmianę. Opowiadanie może pokazać jedną chwilę presji. Powieść pozwala komuś próbować, ponosić porażki, przystosowywać się i stawać się kimś innym albo odmawiać tej zmiany. Ta potrzeba przestrzeni sprawia, że długość ma znaczenie, i dlatego cienki pomysł zawala się koło dziesiątego rozdziału.
Co do długości, źródła zgadzają się w zakresie, a różnią na brzegach. Jericho Writers podaje dla typowej powieści dla dorosłych 70 000–120 000 słów i zgaduje, że prawdziwa średnia wynosi blisko 90 000. Reedsy podaje 70 000–100 000. Science Fiction and Fantasy Writers of America w regulaminie nagród Nebula wyznacza granicę przy 40 000 słów; poniżej utwór jest nowelą. Średnia długość książki rozbija to na gatunki.
Krok 1: znajdź silnik
Silnik to siła, która sprawia, że czytelnik przewraca stronę. Ma cztery części i możesz je zapisać w czterech zdaniach, zanim napiszesz stronę.
| Część | Pytanie | Przykład (wymyślona powieść) |
|---|---|---|
| Pragnienie | Do czego dąży protagonista lub protagonistka? | Ilse, pilotka promu, chce dostarczyć zapieczętowany list przed powodzią. |
| Opozycja | Kto lub co ją powstrzymuje? | Kapitan portu, pogoda i jej własny nawyk kłamania. |
| Stawka | Co traci, jeśli poniesie porażkę? | Ostatni trop w sprawie zaginionego brata. |
| Zmiana | Kim jest na końcu? | Kimś, kto przestaje sterować cudzymi wyborami. |
Scroll horizontally to see all columns. Arrow keys work when the table is focused.
Jeśli jakikolwiek wiersz jest pusty, książka utknie w środku. Wiersz o zmianie jest najtrudniejszy i najważniejszy, bo mówi, co ma udowodnić zakończenie. Rozwój postaci wyjaśnia, jak pragnienia, wady i przekonania tworzą zmianę, w którą czytelnicy uwierzą.
Krok 2: wybierz punkt widzenia i czas narracji
Te dwie decyzje kształtują każde zdanie, więc podejmij je wcześnie i wypróbuj na prawdziwej scenie.
- Pierwsza osoba. Intymna, z mocnym głosem, ale czytelnik wie tylko to, co wie narrator lub narratorka.
- Bliska trzecia osoba. Najczęstszy wybór. Pozostajesz blisko myśli jednej postaci, ale możesz użyć bardziej elastycznego głosu.
- Wiele punktów widzenia. Przydatne przy dużej obsadzie i fabule, choć każdy punkt widzenia potrzebuje własnego pragnienia i głosu.
- Czas przeszły lub teraźniejszy. Przeszły jest domyślny w większości prozy, a teraźniejszy daje bezpośredniość, ale może męczyć w długiej książce.
Napisz tę samą stronę, na przykład kapitana portu odmawiającego Ilse pozwolenia, w dwóch z tych wariantów. Zostaw ten, który mówi o niej więcej bez wyjaśnień.
Krok 3: planuj w scenach, nie w rozdziałach
Rozdział to pojemnik. Scena to miejsce, w którym dzieje się historia: postać z celem spotyka opór i sytuacja się zmienia. Jeśli nic się nie zmienia, scena jest tłem i zwykle można ją wyciąć albo wtopić w inną.
Jednowierszowa karta każdej sceny odpowiada na cztery pytania:
- Czyja to scena?
- Czego chce w tej scenie?
- Co idzie źle lub się komplikuje?
- Co jest inne na końcu?
Potem użyj struktury, by ułożyć karty w kolejności. Kształty trzech aktów, siedmiu punktów i podróży bohatera są dostępne jako szablony, a struktura opowieści je porównuje. Jeśli wolisz planować przed pisaniem, jak zrobić konspekt powieści przeprowadzi cię przez to krok po kroku. Jeśli planowanie cię nudzi, pisz szkic najpierw, a potem uporządkuj sceny, które już masz.
Słowo o stawce: powieść potrzebuje stawki, która rośnie. Jeśli scena dwudziesta przypomina scenę piątą w innej scenerii, zapytaj, jaki nowy koszt ponosi protagonista lub protagonistka. Przydatna kontrola polega na przeczytaniu kart scen po kolei i sprawdzeniu, czy każda jest trudniejsza od poprzedniej, a przynajmniej inna.
Krok 4: pisz szkic w scenach
Podejście scena po scenie daje jednostki, które można skończyć w jednym posiedzeniu. Powieść licząca 90 000 słów to około 60 scen po 1 500 słów, a 60 sesji to liczba, wokół której da się planować.
Kilka nawyków pomaga w długim szkicu:
- Wchodź późno i wychodź wcześnie. Zacznij scenę jak najbliżej konfliktu i zakończ, gdy sytuacja się zmieni.
- Niech każda scena ma zwrot. Ktoś powinien się czegoś dowiedzieć, coś stracić albo o czymś zdecydować.
- Prowadź plik z faktami. Kolor oczu, wiek, odległości i to, kto co wie, łatwo zapomnieć w ciągu miesięcy.
- Nie poprawiaj w trakcie. Zanotuj problem na liście i pisz dalej, bo rozdział drugi i tak się zmieni, gdy poznasz zakończenie.
- Skończ szkic przed rewizją. Niedokończonej książki nie da się zredagować na dobrą.
Tablica planowania w Musaelu pokazuje sceny jako karty w aktach i rozdziałach, a plan i rękopis są jedną strukturą, więc scena przeniesiona na tablicy przesuwa się w szkicu. Edytor rękopisu zapisuje najpierw na twoim urządzeniu, więc pisanie w pociągu nie zależy od połączenia.
Krok 5: przejdź przez środek
Wiele osób piszących powieści zwalnia po początkowej ekscytacji, zanim w zasięgu wzroku pojawi się zakończenie. Pomagają trzy pytania:
- Co protagonista lub protagonistka próbuje następnie i dlaczego jest to trudniejsze?
- Czego dowiaduje się czytelnik, co zmienia sposób czytania początku?
- Kto aktywnie przeciwstawia się protagoniście lub protagonistce na tym odcinku?
Jeśli nie umiesz odpowiedzieć, to też jest informacja. Mówi, którą scenę napisać lub wyciąć w następnej kolejności, i jest przydatniejsza niż czekanie na natchnienie.
Krok 6: poprawiaj w przejściach
Rewizja to seria przejść z jednym pytaniem każde. Kolejność oszczędza pracę, bo nie ma sensu szlifować sceny, którą wytniesz.
| Przejście | Czego szukasz |
|---|---|
| Struktura | Brakujących, źle ulokowanych lub zbędnych scen oraz środka, który się zapada |
| Postać | Motywacji, głosu i tego, czy każda osoba się zmienia |
| Spójność | Osi czasu, imion oraz tego, kto co wie i kiedy |
| Scena | Początków, zakończeń i zwrotów |
| Zdanie | Rytmu, powtórzeń i literówek |
Scroll horizontally to see all columns. Arrow keys work when the table is focused.
Strona Jane Friedman przedstawia dobry argument za przejściem na poziomie zdań. Amy L. Bernstein pisze, że jej szósta powieść miała około 96 000 słów, gdy ją złożyła, że w rewizji ucięła około 8 000 słów i mimo to napisała kilka nowych scen. Jej wniosek: „Liczy się to, co piszesz, a nie ile piszesz”.
Przejście dotyczące spójności rób z listą w ręku. To miejsce, w którym długie książki się potykają i w którym zwykle kryją się błędy dotyczące tego, kto co wiedział i kiedy; jak kontrola spójności czyta rękopis pokazuje, co takie sprawdzenie porównuje. Kontrole spójności w Musaelu porównują ustalone reguły z rękopisem i pokazują zdanie, które jedną z nich łamie, ale nie zastępują redaktora. Zapisz wersję rękopisu przed każdą dużą rewizją, by móc porównywać i wracać.
Kiedy podzielić się tekstem
Po własnych przejściach i przed szlifowaniem zdań daj szkic kilku zaufanym czytelnikom z konkretnymi pytaniami: w którym miejscu chciałeś lub chciałaś przestać czytać i która postać znaczyła najmniej? Szukaj wzorców u wielu osób, nie pojedynczych opinii. Musael może wysłać wybrane rozdziały do czytelników beta, którzy nie potrzebują konta, a ty widzisz, jak daleko doczytali; kroki opisuje strona pomocy Wyślij rozdziały czytelnikowi beta.
Najczęściej zadawane pytania
Ile czasu zajmuje napisanie powieści?
To zależy od twojego tempa i długości książki. Przy 500 słowach cztery razy w tygodniu szkic liczący 80 000 słów zajmuje około 40 tygodni, a rewizja trwa dłużej. Tempo, które da się powtarzać, jest przydatniejsze niż szybkie.
Ile słów ma powieść?
SFWA definiuje powieść jako 40 000 słów lub więcej na potrzeby nagród Nebula. W praktyce wydawcy i agenci oczekują więcej: Jericho Writers sugeruje 70 000–120 000 dla prozy dla dorosłych. Gatunki się różnią, więc sprawdź niedawne książki podobne do twojej.
Czy muszę zrobić konspekt powieści?
Nie potrzebujesz pełnego planu, ale luźna struktura pomaga większości osób uniknąć zastoju. Często wystarcza premisa, kilka punktów zwrotnych i jednowierszowa karta dla każdej wczesnej sceny.
Co jest najtrudniejsze w pisaniu powieści?
Dla wielu osób to środek: część bez nowości początku i bez celu zakończenia. Podniesienie stawki i dodanie opozycji zwykle ją wprawia w ruch.
Czy napisać cały szkic przed rewizją?
W większości przypadków tak. Ukończony szkic pokazuje, czym jest książka, a poprawianie niepełnego szkicu często oznacza szlifowanie scen, które później się zmienią.
Gdzie sprawdza się Musael
Osoby, które kończą powieść, to te, które w szóstym miesiącu nadal potrafią odnaleźć własny plan. Musael trzyma plan, rękopis i kodeks postaci oraz miejsc w jednym projekcie, więc długi szkic pozostaje spójny. Jego edytor AI, w planach Ink i Press, czyta rozdziały i daje uwagi; nigdy nie pisze twoich scen.
Źródła
- SFWA, regulamin nagród Nebula (kategorie według liczby słów): nebulas.sfwa.org
- Jericho Writers, „How Many Words in a Novel?”: jerichowriters.com
- Reedsy, „How Many Words in a Novel?”: blog.reedsy.com
- Amy L. Bernstein, „The Case for Shrinking Your Novel”, Jane Friedman: janefriedman.com
