Jak napisać powieść na początek: co pominąć, a co zachować

Jeśli to twoja pierwsza powieść, możesz zignorować większość rad, jakie spotkasz, i zachować pięć rzeczy: pomysł z wyrazistym kątem, głównego bohatera, który czegoś chce i ma wadę, wystarczający plan, by iść naprzód, pierwszy szkic, który kończysz przed szlifowaniem, oraz redakcję, która korzysta z cudzych oczu. Reszta, od idealnego pierwszego zdania po dokładną liczbę słów, może poczekać.

Pełne rzemiosło pisania w scenach, krok po kroku, znajdziesz w jak napisać powieść. Zanim do tego dojdziesz, początkujący potrzebuje filtra: na co poświęcać energię, a co odpuścić.

Co zachować

Pomysł z wyrazistym kątem

Redaktorzy Jericho Writers czytają setki rękopisów rocznie, a pierwszym błędem na ich liście piętnastu jest fatalny koncept. Ich przykłady to „edukacyjna” powieść young adult wypchana nauką o klimacie, książka dla dorosłych zbudowana na życiorysie papugi autora i niezbyt fatalny kryzys wieku średniego, który kończy się zajęciem się pieczeniem. Ich ocena trudności naprawy: nie da się tego naprawić, zaczynasz od nowa. Pokrewnym błędem jest rękopis bez dostrzegalnego kąta, taki, który odhacza pola, ale nie ma konceptu natychmiast porywającego. Ich przykłady przeciwieństwa to założenia Żony podróżnika w czasie i Złodziejki książek.

To dużo do wymagania od pierwszego pomysłu, a przewodnik Reedsy zdejmuje presję. Autor Tom Bromley radzi przestać szukać jednego wielkiego pomysłu i zacząć od mniejszych, a potem zobaczyć, jak je rozbudować. Jeśli jest potencjał na powieść, wyczujesz to.

Postać, która czegoś chce i ma wadę

Drugi i trzeci krok Bromleya niosą większość historii. Daj postaciom zrozumiałe motywacje oparte na niemal uniwersalnych pragnieniach, takich jak zakochanie się, walka o przetrwanie czy szukanie akceptacji. Daj im wady i słabości, żeby miały miejsce na rozwój. Sprowadza to do trzech pytań: co je napędza, jakie mają wady i dlaczego czytelnik miałby się przejąć?

Potem dodaj konflikt. Odróżnia konflikt zewnętrzny, z antagonistą lub opresyjnym systemem, od wewnętrznego, walki w człowieku, i mówi, że najmocniejsze fabuły splatają oba. Zobacz rozwój postaci i hasła słownika o protagoniście i konflikcie.

Plan o właściwej wadze

Nie potrzebujesz 40-stronicowego konspektu i nie potrzebujesz też żadnego. Randy Ingermanson mówi, że metod są tysiące, a najlepsza jest ta, która działa dla ciebie. Jego własna zaczyna się od drobiazgu: jednozdaniowe streszczenie powieści, potem akapit z wprowadzeniem, trzema katastrofami i zakończeniem, mniej więcej w pięciu zdaniach. Wersja Jericho używa pięciu nagłówków: status quo, zdarzenie inicjujące, rozwinięcia, kulminacja i rozwiązanie. Przykłady konspektów fabuły pokazują obie na wydanych powieściach.

Praktyka Bromleya jest analogowa i skuteczna: studiował powieści, które kochał, streszczał każdą na kartce ze strzałkami i kółkami, by zobaczyć, jak działa fabuła, potem pisał własne streszczenia rozdziałów na fiszkach i rozkładał je na podłodze.

Szkic ukończony przed szlifowaniem

Rada Bromleya dla szkicu: idź naprzód. Kuszące jest przerabianie tego, co już napisane, zamiast codziennego postępu, a to może zatrzymać niemal tak samo jak niepisanie. Przerabiał swoją pierwszą scenę niezliczoną liczbę razy, a gotowa książka i tak potrzebowała innego rodzaju otwarcia.

Jego druga rada jest łagodniejsza. Tempo będzie się zmieniać w trakcie szkicu, są czasy, gdy słowa płyną, i czasy, gdy każde zdanie to tortura. Nie rozpamiętuj złych dni i nie zadręczaj się nimi.

Redakcja z opinią z zewnątrz

Ostatni błąd Jericho to traktowanie pierwszego szkicu jak ukończonego: gdy dochodzisz do ostatniej kropki, jesteś, jeśli dopisze ci szczęście, w połowie drogi. Jego redaktorzy mówią, że wiele powieści, nawet tych przyjętych przez agenta, jest przerabianych i redagowanych więcej niż raz. Ósmy krok Bromleya to samodzielna redakcja, a potem szukanie opinii. Możesz wymienić się z innymi autorami, użyć czytelników beta, którzy czytają w twoim gatunku, albo zapłacić redaktorowi. Jego zasada: jeśli więcej niż jedna osoba mówi to samo, prawdopodobnie ma rację. Jak znaleźć czytelników beta i jak zredagować powieść omawiają każdy krok.

Co pominąć, na razie

Szlifowanie otwarcia

Twoja pierwsza scena prawdopodobnie się zmieni, jak u Bromleya. Napisz ją na tyle dobrze, by zacząć, i wróć, gdy będziesz wiedzieć, jak kończy się historia.

Martwienie się liczbą słów w trakcie pisania

Brian Klems z Writer's Digest daje radę pasującą do początkującego: nie narzucaj sobie limitów słów podczas pisania. Pozwól historii płynąć, potem skróć do rozsądnej długości, gdy szkic będzie gotowy, i zachowaj każdą wyciętą scenę, bo może stać się inną opowieścią. Długości, jakich oczekują agenci, znajdziesz w ile słów ma powieść. Sformułowanie Jericho dla późniejszego cięcia to „zmniejsz objętość, zachowaj treść”: usuń nadmiar słów, nie usuwając historii. Jego redaktorzy mówią, że widzieli rękopisy początkujących, które musiały stracić 30 000 słów lub więcej bez utraty treści, i że jeśli do czasu redakcji nie wycięto choćby 10 000 słów, to nie próbowano na serio.

Kopiowanie bestsellera

Redaktorzy Jericho ostrzegają przed pisaniem dla innej epoki. Agatha Christie, Mark Billingham i inni wielcy sprzedawcy pisali dla rynku takiego, jaki był, gdy zaczynali, i go zdominowali. Jeśli nie znasz epoki bardzo dobrze i nie robisz czegoś wyraźnie nowego, agenci, redaktorzy czy czytelnicy nie mają powodu preferować kopii. Ich rada: pisz dla świata takiego, jaki jest teraz.

Budowanie większego świata, niż potrzebuje historia

Przewodnik Reedsy mówi, że w fantasy czy science fiction możesz potrzebować dość rozbudowanego worldbuildingu przed startem i że nawet powieść osadzona w prawdziwym miejscu potrzebuje jakiegoś. Autor na stronie Writer's Digest radzi badać szeroko, ale spodziewać się zachowania tylko około 10 procent. To powód, by zacząć od tego, czego potrzebuje następna scena, a resztę zostawić na później. Worldbuilding dla powieściopisarzy pokazuje jak.

Idealna rutyna

Bromley mówi, by znaleźć rutynę, która działa dla ciebie, na przykład rano lub wieczorem, cisza lub muzyka, codziennie lub w weekendy, i spodziewać się, że zmieni się w trakcie szkicu. Jeśli robi się monotonna, potrząśnij nią.

Kolejność pracy dla początkującego

Osiem kroków Reedsy to uczciwa domyślna sekwencja. To nie prawo i można wracać:

1. Wybierz pomysł na powieść.
2. Rozwiń postacie.
3. Określ centralny konflikt.
4. Zdecyduj o punkcie widzenia.
5. Zbuduj świat.
6. Ustrukturyzuj historię.
7. Napisz pierwszy szkic.
8. Zredaguj i zbierz opinie.

Sugestia Bromleya co do punktu widzenia jest konkretna: napisz krótki fragment z obu kandydujących perspektyw i zobacz, która pasuje. To samo mówi o miejscach akcji. Jeśli to prawdziwe miejsce, odwiedź je lub zbadaj, a jeśli wymyślone, uczyń je wyrazistym i narysuj mapę. Hasło słownika o punkcie widzenia wyjaśnia opcje.

Najczęściej zadawane pytania

Jak zacząć pisać powieść jako początkujący?

Napisz jedno zdanie o swojej historii, potem jeden akapit z wprowadzeniem, trzema katastrofami i zakończeniem, a potem zacznij szkic. To pierwsze dwa kroki Ingermansona. Jak zacząć pisać książkę omawia pierwszy miesiąc.

Czy początkujący potrzebują konspektu?

Nie długiego. Ingermanson mówi, że najlepsza jest metoda, która działa dla ciebie, a Jericho zaleca zacząć od pięciu nagłówków.

Jaki jest najczęstszy błąd początkujących?

Redaktorzy Jericho stawiają fatalny koncept jako najpoważniejszy i najtrudniejszy do naprawienia, a obok niego zbyt wczesne wysyłanie tekstu. Mówią, że agenci odrzucają 999 na 1000 rękopisów.

Jak długa powinna być moja pierwsza powieść?

Dla prozy dla dorosłych źródła cytowane w średniej objętości książki podają zwykły przedział od około 70 000 do 100 000 słów. Nie martw się tym, dopóki szkic nie będzie gotowy.

Czy redagować w trakcie pisania?

Bromley mówi, że nie. Idź naprzód, a redaguj, gdy szkic jest skończony.

Gdzie pasuje Musael

Początkujący, który kończy, staje się autorem z metodą, a nie autorem z historią, której nigdy nie umiał zobaczyć w całości. W Musaelu tablica planowania i rękopis to jedna struktura, więc widzisz sceny, przenosisz je i piszesz w tym samym miejscu. Edytor rękopisu ma tryb Skupienia i cele pisarskie dla równych sesji, a wersje zachowują wcześniejsze szkice, więc możesz ciąć odważnie i wciąż wrócić.

Źródła

• Tom Bromley, „How to Write a Novel in 8 Steps”, Reedsy: blog.reedsy.com
• Jericho Writers, „15 Common Novel Writing Mistakes (Beginner Writers Beware!)”: jerichowriters.com
• Randy Ingermanson, „How To Write A Novel Using The Snowflake Method”: advancedfictionwriting.com
• Jericho Writers, „How To Write A Plot Outline For A Novel”: jerichowriters.com
• Brian A. Klems, „Novel and Short Story Word Counts”, Writer's Digest: writersdigest.com
• Jericho Writers, „How many words”: jerichowriters.com
• Writer's Digest, „6 Tips for World-Building in Your Fantasy”: writersdigest.com