Przykłady konspektu fabuły z trzech rodzajów powieści

Oto trzy konspekty fabuły powieści, które możesz przeczytać, jeden romans, jeden kryminał i jedna fantasy z wyprawą, każdy napisany pod tymi samymi pięcioma nagłówkami. Chodzi o to, jak mało konspekt musi mówić. Jeśli potrafisz wypełnić pięć nagłówków dla książki czytanej od stulecia, potrafisz je wypełnić dla swojej, a potem zdecydować, ile więcej szczegółów chcesz.

Jeśli chcesz puste formularze do skopiowania, ma je szablon konspektu fabuły, a jak zrobić konspekt powieści przeprowadza przez kroki.

Rama

Jericho Writers zaleca zacząć od pięciu nagłówków i zapisać tylko to, co już wiesz:

1. Status quo: sytuacja na początku, zanim cokolwiek się wydarzyło.
2. Zdarzenie inicjujące: cokolwiek zakłóca status quo. Może być małe, jak ciekawy chłopak w szkole, albo duże, jak snajper w autobusie.
3. Rozwinięcia: długi środek, w którym postać napotyka przeszkody, zwycięstwa i zwroty. Zwycięstwa nie są trwałe, zwroty nie są śmiertelne, a stawka rośnie.
4. Kulminacja: moment, w którym stawka wydaje się sprawą życia i śmierci.
5. Rozwiązanie: zakończenie, które może być triumfalne, gorzkie lub gorzkosłodkie.

Przewodnik Jericho mówi, że konspekt może mieć od jednej strony do dziesięciu czy dwudziestu, że jest streszczeniem, a nie opowieścią, i że jest tylko dla ciebie. Jeśli czyta się płasko, to w porządku. Zdarzenie inicjujące, kulminacja i zakończenie to części, które większość autorów zna najpierw, a środek jest zwykle trudną częścią.

Te konspekty skracają streszczenia fabuły z Wikipedii. Pokazują, co konspekt może zapisać, i nie twierdzą nic o tym, jak autorzy planowali książki.

Przykład 1: romans, Duma i uprzedzenie (1813)

• Status quo: Rodzina Bennetów mieszka w Longbourn. Pani Bennet chce wydać za mąż pięć córek, a majątek nie może przejść na córki.
• Zdarzenie inicjujące: Pan Bingley wynajmuje Netherfield. Na balu jego przyjaciel pan Darcy odmawia tańca z Elizabeth, mówiąc, że nie jest dość ładna, by go skusić, a ona jest głęboko urażona.
• Rozwinięcia: Wickham mówi Elizabeth, że Darcy źle go potraktował, a ona mu wierzy. Odrzuca pana Collinsa, który żeni się z jej przyjaciółką Charlotte. Darcy rozdziela Bingleya i Jane. W Kent Darcy się oświadcza, a Elizabeth gniewnie go odrzuca. Jego list następnie przeczy temu, co mówił Wickham. W podróży po Derbyshire widzi majątek Darcy'ego i zaczyna zmieniać zdanie, aż Lydia ucieka z Wickhamem. Darcy po cichu załatwia ich ślub.
• Kulminacja: Lady Catherine żąda od Elizabeth obietnicy, że nigdy nie przyjmie Darcy'ego, a Elizabeth odmawia. Darcy, słysząc o tym, oświadcza się ponownie.
• Rozwiązanie: Elizabeth go przyjmuje, a Jane przyjmuje Bingleya.

Na co zwrócić uwagę: Każdy zwrot wynika z błędnej oceny, dlatego środek jest łańcuchem przyczyn i skutków. Napędzają go pomyłka Elizabeth co do Darcy'ego i pomyłka Darcy'ego co do Jane. W romansie rozpisz przekonania dwojga bohaterów o sobie nawzajem na każdym etapie.

Przykład 2: kryminał, Pies Baskerville'ów (1902)

• Status quo: Londyn, 1889. Sherlocka Holmesa i doktora Watsona odwiedza doktor Mortimer, który czyta rodzinną legendę o demonicznym psie na Dartmoor. Sir Charles Baskerville nie żyje, a Mortimer widział duże ślady łap obok ciała.
• Zdarzenie inicjujące: Dziedzic, sir Henry, przybywa do Londynu i zaczynają się dziać dziwne rzeczy: skradziony but, anonimowy list z ostrzeżeniem, mężczyzna, który go śledzi.
• Rozwinięcia: Holmes wysyła Watsona na Dartmoor jako ochroniarza sir Henry'ego. Watson relacjonuje sąsiadów, w tym Stapletonów i pana Franklanda. Zbiegły więzień, Selden, jest na wolności na wrzosowisku, kamerdyner Barrymore sygnalizuje nocą, a Laura Lyons okazuje się autorką listu do sir Charlesa. Watson znajduje tajemniczego mężczyznę na skałach i odkrywa, że to Holmes, który potajemnie prowadził śledztwo. Holmes wskazuje Stapletona jako mordercę, ale nie ma dowodów, a Selden ginie w porzuconym ubraniu sir Henry'ego.
• Kulminacja: Holmes używa sir Henry'ego jako przynęty. We mgle zabijają psa, gdy Stapleton go spuszcza, a Stapleton znika w bagnie.
• Rozwiązanie: Holmes wszystko wyjaśnia. Stapleton był ukrytym dziedzicem, Baskerville'em, który pomalował dzikiego psa fosforem, by przestraszyć krewnych na śmierć.

Na co zwrócić uwagę: Kryminał ma dwie historie: to, co postacie i czytelnik widzą po kolei, i to, co naprawdę się wydarzyło. Powyższy konspekt to pierwsza. Ostatni nagłówek to miejsce, w którym druga w końcu się pojawia, więc konspekt autora kryminału zwykle potrzebuje osobnej listy tego, co faktycznie zaszło, i tropów, które na to wskazują. Przewodnik Jericho po kryminale i hasło słownika o fałszywym tropie idą głębiej.

Przykład 3: fantasy z wyprawą, Hobbit (1937)

• Status quo: Bilbo Baggins jest wygodnym hobbitem, który nie ma ochoty opuszczać domu.
• Zdarzenie inicjujące: Gandalf podstępem sprawia, że Bilbo gości Thorina Dębową Tarczę i dwunastu krasnoludów. Planują odzyskać Samotną Górę od smoka Smauga i proponują Bilba jako włamywacza. Oburzony, wyrusza z nimi.
• Rozwinięcia: Trolle, Rivendell, gobliny pod Górami Mglistymi i Bilbo sam w ciemności z pierścieniem i grą w zagadki z Gollumem. Potem orły i Beorn, następnie Mroczna Puszcza z pająkami i lochami leśnych elfów, potem Miasto na Jeziorze. Pod Górą Bilbo kradnie puchar, rozmawia ze Smaugiem i dostrzega lukę w jego pancerzu. Smaug niszczy Miasto na Jeziorze, a Bard go zabija strzałą. Bilbo ukrywa Arcyklejnot, potem oddaje go oblegającym, by zapobiec wojnie, a Thorin go wygania.
• Kulminacja: Bitwa Pięciu Armii. Thorin zostaje śmiertelnie ranny i godzi się z Bilbem przed śmiercią.
• Rozwiązanie: Bilbo bierze tylko niewielką część swojego udziału i wraca do domu jako zamożny hobbit, rok i miesiąc po wyjeździe. Po latach spisuje tę historię.

Na co zwrócić uwagę: Wyprawa biegnie epizodami, jedno miejsce po drugim, więc konspekt jest też trasą. Mapa Throra jest środkiem fabularnym w samej opowieści, bo pokazuje tajne drzwi do Góry. Jak narysować mapę fantasy omawia, jak mapa może sprawdzać czasy podróży względem konspektu.

Rozwijanie konspektu

Gdy pięć nagłówków jest wypełnionych, rozwijaj warstwami. Metoda płatka śniegu Randy'ego Ingermansona to jeden ze sposobów. Zaczynasz od jednego zdania, rozwijasz je do akapitu opisującego wprowadzenie, trzy katastrofy i zakończenie, potem dajesz każdej głównej postaci streszczenie, a następnie rozwijasz każde zdanie akapitu w osobny akapit. Potem następuje strona fabuły, czterostronicowa synopsis i wreszcie arkusz z jedną linijką na scenę, z kolumnami na postać punktu widzenia i to, co się dzieje. Ingermanson mówi, że ta metoda to tylko jedna z tysiąca i że warto używać tego, co działa dla ciebie.

Zastosowany do Psa Baskerville'ów, krok akapitu zawierałby legendę i śmierć, przybycie dziedzica, ukrytego obserwatora na wrzosowisku, przynętę i psa, w około pięciu zdaniach. To ten sam konspekt w mniejszym opakowaniu, o to chodzi. Metoda płatka śniegu to sposób rozwijania konspektu bez gubienia kształtu, a struktura trzyaktowa to kolejna rama, na którą można nałożyć tę samą historię.

Dwa praktyczne sprawdziany od Jericho. Po pierwsze, napisz środek na końcu. To najtrudniejsza część, więc wypełnij to, co wiesz, a tam, gdzie nie wiesz, zostaw sobie pytania. Po drugie, pamiętaj, gdzie środek leży w liczbie słów: Jericho umieszcza go od około 15 000 słów od początku do 10 000–15 000 przed końcem.

Najczęściej zadawane pytania

Co powinien zawierać konspekt fabuły?

Co najmniej status quo, zdarzenie inicjujące, rozwinięcia, kulminację i rozwiązanie. Jericho Writers dodaje opcjonalne notatki o głównych postaciach.

Jak długi powinien być konspekt fabuły?

Jericho mówi, że może mieć jedną stronę lub dziesięć czy dwadzieścia. Metoda Ingermansona rozwija go od zdania do czterostronicowej synopsis i listy scen.

Czy muszę planować przed pisaniem szkicu?

Niekoniecznie. Ingermanson mówi, że projektował powieści zarówno przed, jak i po napisaniu i uważa, że zrobienie tego najpierw jest szybsze, ale mówi też, że najlepsza jest metoda, która działa dla ciebie.

Czy mogę zrobić konspekt po napisaniu szkicu?

Ingermanson mówi, że pracę projektową można wykonać przed lub po napisaniu powieści, choć uważa, że zrobienie jej najpierw jest szybsze i lepsze.

Gdzie pasuje Musael

Autor, który zrobił konspekt, widzi całą książkę naraz. W Musaelu tablica planowania trzyma akty, rozdziały i sceny jako karty, a rękopis jest zbudowany na tej samej strukturze, więc zmiana konspektu zmienia miejsce twoich stron. Imiona w scenach odsyłają do Kodeksu, więc miejsca i ludzie wspomniani w konspekcie to ci sami, których używa twój szkic.

Źródła

• Jericho Writers, „How To Write A Plot Outline For A Novel (With Examples)”: jerichowriters.com
• Randy Ingermanson, „How To Write A Novel Using The Snowflake Method”: advancedfictionwriting.com
• Wikipedia, „Pride and Prejudice” (streszczenie fabuły): en.wikipedia.org
• Wikipedia, „The Hound of the Baskervilles” (streszczenie fabuły): en.wikipedia.org
• Wikipedia, „The Hobbit” (streszczenie fabuły): en.wikipedia.org
• Jericho Writers, „How To Write A Mystery That Grips Your Readers”: jerichowriters.com