Generator dialogów

Jak użyć repliki

Każdy wynik to wymiana bez imion: trzy repliki, z okazjonalną didaskalią między nimi. To celowe. Repliki są napisane tak, by czytelnik czuł napięcie między dwojgiem ludzi, nie wiedząc, kim są, a resztę dopowiadasz Ty. Zdecyduj, kto wypowiada którą replikę, gdzie stoi i czego każde z nich chce od drugiego. Wymiana zmieni kształt razem z Tobą.

Dobry dialog działa, bo ludzie rzadko mówią to, co mają na myśli. W napiętej wymianie na pytanie odpowiada się innym pytaniem; w czułej przeprosiny kryją się w propozycji zupy. Przeczytaj wynik na głos i wsłuchaj się w linijkę, która niesie prawdziwy temat. Ta linijka jest środkiem Twojej sceny.

Budowanie sceny wokół wymiany

Najpierw napisz repliki, potem dodaj świat wokół nich. Daj każdemu rozmówcy powód, by być w pokoju, i rzecz, którą próbuje zdobyć. Jeśli obaj chcą tego samego, scena jest zgodą; jeśli chcą przeciwnych rzeczy, jest konfliktem. Większość scen działa najlepiej, gdy rozmówcy chcą różnych rzeczy i żaden o tym nie mówi.

Użyj didaskaliów jako wzoru. Krótka czynność między replikami (filiżanka odstawiona zbyt ostrożnie, krzesło zgrzytające po podłodze) wykonuje pracę wskazówki mówcy i pokazuje czytelnikowi, jak długo trwa cisza. Zastąp je szczegółami z własnego świata, jak dzwon okrętowy czy zapach chleba, a wymiana zacznie należeć do Twojej opowieści.

Przy redakcji skreśl pierwszą i ostatnią replikę. Dialog często zaczyna się za wcześnie i kończy za późno. Jeśli wymiana nadal działa, znalazłeś tę część rozmowy, która się liczy.

Błędy w dialogach, których unikać

Trzy nawyki osłabiają dialog. Pierwszy to ludzie mówiący sobie rzeczy, które obaj znają, żeby czytelnik został poinformowany. Zastąp to konfliktem, w którym jedna osoba potrzebuje informacji, a druga wolałaby jej nie dać. Drugi to wszyscy rozmówcy brzmiący tak samo. Daj każdemu inną długość zdania, inny sposób unikania pytania i słowo, którego nadużywa. Trzeci to scena kończąca się, gdy kończy się rozmowa. Zakończ na replice, która zmienia sytuację, i skreśl to, co po niej. Przeczytaj każdą wymianę na głos, zanim ją zachowasz.

Dziesięć przykładowych wymian

• Tense „Nie było cię na stacji.” „Mogłabym powiedzieć to samo o tobie.” „To czemu ci się trzęsą ręce?”
• Tense „Wiem, co było w pudełku.” Zegar na ścianie tyka dalej. „Cokolwiek słyszałeś, to nieprawda.”
• Tender „Znowu ugotowałam za dużo zupy.” „Powinnam była to powiedzieć.” „To zostań.”
• Tender „Masz lodowate ręce.” Deszcz zaczyna bębnić w okno. „Nigdy nie był kłopotem.” Dom osiada wokół nich. „Zostawię zapalone światło.”
• Quarrel „Mówiłeś, że się tym zajmiesz.” „Tego nie powiedziałem.” „Skończyłam rozmawiać.”
• Quarrel „To wszystko, co masz do powiedzenia?” Filiżanka zostaje odstawiona zbyt ostrożnie. „No i zaczyna się od nowa.”
• Dry & funny „W przedpokoju siedzi kaczka.” „Powtórz, co to znaczy.” „Nigdy więcej o tym nie mówimy.”
• Dry & funny „Mogę wyjaśnić konia.” Nikt się nie rusza. „To tłumaczy zapach.” Ktoś przesuwa się na krześle. „Przynajmniej zapadło w pamięć.”
• Ominous „Nie schodź tam.” „To tylko wiatr.” „Zamknij drzwi na klucz.”
• Ominous „Odpływ jest szybszy, niż powinien.” Świeca migocze. „Od jak dawna o tym wiesz?” Mija długa chwila. „Drugiej szansy nie dostaniemy.”