Generator losowych postaci

Co sprawia, że postać wydaje się prawdziwa

Wiarygodna postać jest zbudowana ze sprzeczności, a nie z listy przymiotników. Ktoś hojny z pieniędzmi i skąpy w pochwałach jest ciekawszy niż ktoś po prostu hojny, bo czytelnik chce wiedzieć dlaczego. Każdy wynik tutaj łączy rolę z pragnieniem, wadą i sekretem celowo: pragnienie daje postaci kierunek, wada utrudnia kierunek, a sekret daje czytelnikowi coś do odkrycia.

Gdy wynik z początku wydaje się dziwny, zostań przy nim. Pielęgniarka hospicjum trzymająca spakowaną torbę przy drzwiach i bojąca się zdemaskowania to już opowieść: osoba opiekująca się umierającymi, z jedną nogą poza budynkiem. Dziwne zestawienie jest postacią.

Zamiana szkicu w człowieka

Zacznij od pytania, co postać robi, gdy nikt nie patrzy. Nawyk w szkicu to wskazówka, więc zbuduj wokół niego małą scenę: pokaż, jak robi to w miejscu, gdzie coś ją to kosztuje. Jeden konkretny szczegół tego rodzaju robi więcej niż strona opisu.

Potem daj wadzie konsekwencję. Wada jest użyteczna w fikcji tylko wtedy, gdy przeszkadza w najgorszym momencie. Zdecyduj, którą scenę w Twojej opowieści wada zrujnuje i co postać ma w niej do stracenia. Sekret działa tak samo: zdecyduj, kto się dowie i kiedy.

Na koniec daj postaci jedną rzecz, której szkic nie wspomina: gust kulinarny, sposób chodzenia, osobę, do której wciąż dzwoni co tydzień. Te drobne fakty czytelnik zapamiętuje i dzięki nim wygenerowana postać nie wydaje się wygenerowana.

Wybór szczegółów, które się liczą

Szkic może pomieścić tuzin szczegółów, ale czytelnik zapamięta tylko trzy. Wybierz trzy, których nie mógłbyś usunąć bez zmiany osoby, zwykle pragnienie, wadę i jeden fizyczny nawyk. Wszystko inne może poczekać na scenę, która tego potrzebuje. Jeśli dwa szczegóły wydają się znosić nawzajem, jak nieśmiała osoba z talentem do przemawiania publicznego, nie odrzucaj pary: zapytaj, co się stało, że powstała ta kombinacja, a możesz znaleźć historię postaci. Sekret zachowaj na koniec. Działa najlepiej, gdy czytelnik już zaczął lubić postać.

Dziesięć przykładowych postaci

• Fantasy Jednooki przewoźnik, który szybko się śmieje i wolno ufa. Chce odnaleźć rodzeństwo zabrane przez fae, ale nigdy nie prosi o pomoc. Jego sekret: skradziona mapa.
• Sci-fi Tłumacz pierwszego kontaktu. Siada w każdym pokoju blisko wyjścia i boi się zdemaskowania. Chce dowieść, że umysł statku kłamie, ale sam kłamie, by chronić ludzi.
• Romance Piekarz, który chce ocalić rodzinny interes. Cecha: ciepły wobec dzieci i czujny wobec dorosłych. Wada: chowa się za żartami. Sekret: miłość, z której zrezygnował.
• Mystery Stenografka sądowa. Przyjaciele opisują ją jako ironiczną, spostrzegawczą i bardzo zmęczoną. Boi się, że okaże się mieć rację. Chce dowieść, że wypadek był morderstwem, i prowadzi rachunek.
• Horror Pielęgniarka hospicjum, uprzejma aż do przesady. Trzyma spakowaną torbę przy drzwiach i ukrywa powracający sen, którego nie potrafi opisać. Czego chce: dowiedzieć się, co jest w ścianach.
• Literary Emerytowany nauczyciel fortepianu, cichy i niemożliwy do poruszenia. Chce powiedzieć przepraszam, zanim będzie za późno, ale odkłada każdą trudną rozmowę. Jego sekret: list, którego nigdy nie wysłał.
• Fantasy Zbiegła uczennica wiedźmy. Dziękuje maszynom, gdy działają, i boi się ciemności, choć nikt o tym nie wie. Chce zdobyć miejsce na dworze, ale nie potrafi wybaczać.
• Sci-fi Pilot od złomu, który chce odnaleźć załogę, od której został oddzielony. Cecha: śmiały na zewnątrz i ostrożny w środku. Wada: testuje ludzi, aż odejdą. Sekret: sfałszowany certyfikat.
• Mystery Ślusarz ostrożny ze słowami i nieostrożny z obietnicami. Nosi zapasowy klucz dla kogoś, kto odszedł, i ukrywa imię osoby, która naprawdę to zrobiła. Czego chce: oczyścić imię przyjaciela.
• Literary Pszczelarz. Przyjaciele opisują go jako zadowolonego z niewiele i zawstydzonego tym. Boi się wysokości. Chce utrzymać gospodarstwo jeszcze jedne żniwa i psuje to, co kocha.