W skrócie
Romans potrzebuje centralnej historii miłosnej i emocjonalnie satysfakcjonującego, optymistycznego zakończenia. Daj każdej z głównych postaci pragnienie i ranę, ustal przeszkodę, która wzbudza współczucie czytelników, w każdej scenie przybliżaj parę o krok i oddalaj o krok, a spłać to zmianą, dzięki której zakończenie wydaje się zasłużone.
Żeby napisać romans, zbuduj książkę wokół dwojga ludzi, wiarygodnego powodu, dla którego nie mogą po prostu być razem, i zakończenia, w którym oboje zmienili się na tyle, by na siebie zasłużyć. Romance Writers of America twierdzi, że każdy romans składa się z dwóch podstawowych elementów: centralnej historii miłosnej i emocjonalnie satysfakcjonującego, optymistycznego zakończenia. Cała reszta, od miejsca akcji po poziom intymności, należy do ciebie. Nie wybierzesz tylko tego, czy historia miłosna napędza książkę i czy czytelnik na końcu zostaje z nadzieją.
Ogólny warsztat pisania szkicu opisuje artykuł jak napisać powieść.
Co obiecuje gatunek
Czytelnicy sięgają po romans dla uczucia, któremu ufają. Rhoda Baxter, pisząc dla Jericho Writers, mówi wprost: romans musi mieć szczęśliwe zakończenie i nazywa to punktem niepodlegającym negocjacji. Historia miłosna kończąca się tragicznie może być niezwykle romantyczna, mówi, ale jest tragedią, a taka, w której para nie kończy razem, mogłaby zostać zaliczona do literatury kobiecej. Wymienia dwie formy tej obietnicy: Happy Ever After (HEA) i Happy For Now (HFN).
Znajomość zakończenia nie czyni romansu przewidywalnym. Czytelnik zna cel, a twoim zadaniem jest sprawić, by droga była trudna i konkretna. Rada samej Baxter to przepuścić postacie przez wyżymaczkę, zanim tam dotrą.
Rynki wyznaczają granicę inaczej. Baxter mówi, że romans amerykański skupia się ściśle na historii miłosnej, a praca, rodzina i przyjaciele odgrywają mniejszą rolę, podczas gdy brytyjska powieść romantyczna może być czymkolwiek z mocnym wątkiem romantycznym i często zostawia miejsce na dramat rodzinny. RWA dopuszcza dowolną liczbę wątków pobocznych, o ile historia miłosna jest głównym ośrodkiem. Zdecyduj, na jaką półkę piszesz, zanim zaczniesz planować.
Wybierz podgatunek i poziom intymności
RWA wymienia podgatunki według miejsca akcji i elementów fabuły. Lista Jericho Writers jest szersza i obejmuje romans westernowy, religijny (inspirational) i „czysty” (clean), a oba źródła różnią się co do tego, gdzie zaczyna się historia.
| Podgatunek | Opis RWA | Gdzie źródła się różnią |
|---|---|---|
| Współczesny | Akcja od 1950 roku do dziś, skupiona na relacji | Jericho: teraźniejszość lub niedawna przeszłość |
| Historyczny | Akcja przed 1950 rokiem | Jericho: ponad pięć dekad temu, ale większość czytelników rozumie przez to czasy przed 1960 |
| Paranormalny | Elementy fantasy, zjawisk paranormalnych lub science fiction są integralne | Jericho dodaje sci-fi i urban fantasy jako osobne grupy |
| Romans z suspensem | Elementy suspensu, tajemnicy lub thrillera są integralne | Jericho: wątek kryminalny ma niemal równą wagę |
| Młodzieżowy | Życie młodych dorosłych jest integralne dla fabuły | Jericho: zwykle bez scen seksu |
| Elementy duchowe | Wiara duchowa jest nieodłączna od historii miłosnej | Jericho rozdziela „czysty” romans religijny i świecki |
Scroll horizontally to see all columns. Arrow keys work when the table is focused.
Poziom intymności to osobny wybór. Baxter mówi, że jest miejsce na wszystkie i że każdy poziom ma czytelników, którzy go kochają. Sama pisze „za zamkniętymi drzwiami”, czyli z wyciemnieniem, gdy para spędza noc poza stroną. Wybierz poziom, przy którym dobrze ci się pisze, i trzymaj go w całej książce.
Zbuduj dwie główne postacie, które chcą różnych rzeczy
Zacznij od postaci, jak w każdej powieści. Dla każdej z głównych postaci zapisz trzy linijki: czego chce w świecie, w co wierzy w kwestii miłości i ile ją to przekonanie kosztuje. Baxter zaleca zewnętrzny cel i wewnętrzny konflikt dla każdej, i mówi, że najlepiej, by ich zewnętrzne cele ze sobą kolidowały. Przewodnik po romansie Reedsy cytuje Norę Roberts: romans opowiada o tym, jak ludzie razem dorastają, a nie tylko jak się poznają.
Weźmy wymyśloną parę. Wren Calloway odnawia stare pianina w portowym miasteczku i chce, by jej warsztat przetrwał kolejną zimę. Wierzy, że potrzebowanie kogoś to sposób na utratę gruntu pod nogami, bo długi jej matki kosztowały rodzinę dom. Idris Vale jest rzeczoznawcą ubezpieczeniowym, który ma zdecydować, czy warsztat warto ratować. Chce czystego raportu i wierzy, że miłość to ryzyko, które się ocenia, a potem odrzuca. Ich cele zderzają się na pierwszej stronie, a przekonanie każdego z nich jest tym, co drugie będzie kwestionować.
Zdecyduj, co ich trzyma osobno
Baxter zadaje to pytanie wprost: co trzyma twoje główne postacie osobno? Im większy konflikt, tym większe napięcie i tym bardziej satysfakcjonujące, gdy się w końcu zejdą. Mocne romanse zwykle mają dwie warstwy.
- Przeszkoda zewnętrzna, która wymusza wybory, jak raport Idrisa o warsztacie Wren.
- Przeszkoda wewnętrzna, która trwa, gdy zewnętrzna słabnie, jak przekonanie Wren, że potrzebowanie kogoś to błąd.
Przykład Reedsy to Duma i uprzedzenie. Przeszkoda zewnętrzna to presja społecznych oczekiwań dotyczących małżeństwa i klasy. Wewnętrzne to duma pana Darcy'ego i uprzedzenia Elizabeth, która widzi w nim snoba, a ślub następuje dopiero po rozwiązaniu obu. Reedsy dodaje przestrogę dla napięcia „czy im się uda”: czytelnik musi móc współczuć obojgu głównym postaciom. Jeśli któraś zrobi coś zbyt odpychającego, czytelnik traci sympatię do tej postaci. Jeśli drobny grzech zostanie rozdęty, czytelnik przewraca oczami na melodramat.
Punkty fabularne, od spotkania do domu
Romans to gatunek o wydeptanych punktach fabularnych. Reedsy wymienia meet-cute, „czy im się uda” i happily-ever-after, a Baxter wymienia zdarzenie inicjujące, punkt kryzysowy i czarną chwilę. W szablonie romansu Musaela są pogrupowane jako Zakochiwanie, Zwątpienie i Wybór.
| Punkt | Co się dzieje | Wren i Idris |
|---|---|---|
| Spotkanie | Pierwsze zetknięcie, z iskrą i przeszkodą | Przychodzi z podkładką do pisania podczas strojenia |
| Wymuszona bliskość | Okoliczności trzymają ich w jednym pomieszczeniu | Jego raport wymaga trzech tygodni wizyt |
| Pierwsza rysa | Jedno pokazuje drugiemu prywatną prawdę | Przyłapuje ją na graniu na pianinie, którego nie sprzedaje |
| Środek | Ulegają temu, co czują | Pocałunek w deszczu po tym, jak burza zalała sklep |
| Zerwanie | Rana lub przeszkoda wygrywa, na razie | Składa raport, o którym ona sądzi, że obiecał go nie składać |
| Ciemna chwila | Wydaje się niemożliwe | Sprzedaje swoje najlepsze pianino, by samodzielnie pokryć dług |
| Zmiana | Jedna z postaci działa wbrew dawnemu przekonaniu | Prosi go o pomoc, na głos, na oczach miasteczka |
| Razem | Zmiana jest udowodniona i nagrodzona | Warsztat zostaje i on też |
Scroll horizontally to see all columns. Arrow keys work when the table is focused.
Traktuj listę jako siatkę wyjściową, a nie regułę. Romans slow-burn może opóźnić środek, a romans z drugą szansą może zaczynać się po zerwaniu. Sens każdego punktu polega na tym, że relacja po nim jest w innym stanie.
Spraw, by każda scena poruszała parę
Niezawodny test sceny polega na pytaniu, gdzie para stała na początku, a gdzie stoi na końcu. Jeśli odpowiedź jest ta sama, scena jest dekoracją. Przybliż ich o krok i oddal o krok, i pozwól, by obie postacie czegoś w scenie chciały, tak by jedna mogła wygrać.
Reedsy zauważa, że dynamika zabiegania powinna się przesuwać. Jedna postać zabiega o drugą, potem role się zamieniają, w naprzemiennym odsłanianiu emocjonalnej wrażliwości. Reedsy zauważa, że dowcipne przekomarzanie, jak w historiach „od wrogów do kochanków”, tworzy napięcie, jednocześnie sugerując głębszą zgodność. Umieszczaj rozmowę wewnątrz działania, na przykład naprawiania zawiasu czy znoszenia pianina po schodach.
Punkt widzenia, przyjaciele i miejsce
Baxter mówi, że romans można opowiadać z punktu widzenia bohaterki, bohatera lub obojga, w pierwszej lub trzeciej osobie, i wybór należy do ciebie. Dwa punkty widzenia pozwalają czytelnikowi zobaczyć, co każda z postaci ukrywa przed drugą, co zasila napięcie.
Zwraca też uwagę, jak przydatne są postacie drugoplanowe. Najlepsza przyjaciółka lub przyjaciel daje głównej postaci kogoś do rozmowy, więc nie potrzeba stron monologu wewnętrznego, i może zostać główną postacią następnej książki. Małe miasteczko lub wspólne miejsce pracy daje parze miejsce, w którym ciągle się zderzają. Jeśli przyjaciele i miasteczko mają wracać, zobacz jak napisać serię.
Zasłuż na zakończenie
Rada Reedsy dla szczęśliwego zakończenia brzmi: nie biegnij sprintem. Czytelnicy się przywiązali, więc daj kulminacji miejsce, zamknij luźne wątki poboczne i pokaż, jak postacie się zmieniły. Jeśli odpowiedź na pytanie, jak zmieniły się twoje postacie, brzmi „wcale”, przemyśl łuk. Baxter dodaje, że bohaterki dziś zwykle ratują się same, może z niewielką pomocą, zamiast czekać na ratunek. Krótki rzut oka na to, co dalej, nawet randka przy kawie, daje domknięcie.
Częste błędy
- Konflikt, który rozwiązałaby jedna rozmowa. Spraw, by ujawnienie sekretu lub pokonanie przeszkody naprawdę kosztowało.
- Dwie główne postacie, które zgadzają się we wszystkim. Daj im kolidujące cele.
- Zakończenie, które pomija zmianę. Pocałunek musi następować po dowodzie rozwoju.
Najczęściej zadawane pytania
Jakie są podstawowe elementy romansu?
RWA wymienia dwa: centralną historię miłosną i emocjonalnie satysfakcjonujące, optymistyczne zakończenie. Jericho Writers dodaje, że zakończenie powinno być szczęśliwe: Happy Ever After lub Happy For Now.
Jak długi powinien być romans?
Reedsy podaje średnią dla romansu około 80 000 słów, w porównaniu ze 100 000–120 000 dla fantasy. Sprawdź niedawne tytuły w swoim podgatunku, a więcej znajdziesz w średniej długości książki.
Czy potrzebuję konspektu?
Niekoniecznie, ale punkty fabularne są na tyle wyraźne, że luźny plan się opłaca. Jak zrobić konspekt powieści pokazuje lżejsze i cięższe metody.
Czy romans może mieć smutne zakończenie?
Jeśli para rozstaje się na zawsze, Jericho Writers nazwałoby to tragedią lub literaturą kobiecą, a nie romansem. Nadal możesz to napisać, ale czytelnicy szukający romansu będą oczekiwać czegoś przeciwnego.
Czy używać tropów?
Tak, i mieszaj je. Baxter radzi wziąć trop i zrobić z nim coś nieoczekiwanego, na przykład połączyć motyw „od przyjaciół do kochanków” z fałszywym związkiem.
Gdzie sprawdza się Musael
Romans to długi łańcuch drobnych obietnic o tym, co każda z głównych postaci wie i kiedy się dowiedziała. Szablon romansu w Musaelu rozkłada Zakochiwanie, Zwątpienie i Wybór na trzy akty z pięcioma rozdziałami i dziewięcioma scenami, każda z uwagą o tym, co zwykle się tam dzieje, a każdą część można przemianować lub przenieść. Tablica planowania śledzi punkt widzenia i status każdej sceny i filtruje do wątku jednej postaci, co pomaga przy dwóch punktach widzenia. Kontrole spójności porównują, kto co wiedział i kiedy, co ma znaczenie przy każdym sekrecie. Gdy masz szkic, link dla czytelnika beta może nieść notatkę z pytaniem o poziom intymności i zakończenie.
Źródła
- Romance Writers of America, „The Romance Genre”: rwa.org
- Rhoda Baxter, „How To Write A Romance Novel That Makes Readers Swoon”, Jericho Writers: jerichowriters.com
- Reedsy, „How to Write a Romance Novel”: reedsy.com
- Reedsy, „How Long Does It Take To Write a Book” (średnia liczba słów w romansie): reedsy.com
- Musael, szablon romansu: musael.com
