Een horrorroman schrijven: angst, regels en onthullingen

Om een horrorroman te schrijven begin je met een specifieke angst, zet je er een persoon met iets te verliezen tegenover en bepaal je wat de dreiging wil, wat ze niet kan en wat ze kost. Schik het boek dan zo dat de lezer meer vermoedt dan hem wordt getoond. In zijn essay over bovennatuurlijke horror schreef H. P. Lovecraft dat de oudste en sterkste emotie van de mensheid angst is, en de oudste en sterkste soort angst de angst voor het onbekende. Een horrorroman geeft die angst een vorm, een tempo en een reden om de pagina om te slaan.

Voor het algemene vak van schrijven, zie een roman schrijven.

Begin met een angst die van jou is

Gemma Amor, een voor de Bram Stoker Award genomineerde auteur die voor Jericho Writers schrijft, begint met een vraag: wat maakt jou het bangst? Ze houdt een lijst bij van haar eigen angsten en van dingen die anderen haar hebben verteld, en gebruikt die als startpunt. Haar voorbeeld is een verhaal over mensenetende koeien, geboren uit de manier waarop koeien staren als je door een weiland loopt. Auteur Shayla Raquel geeft op de site van Jane Friedman hetzelfde advies: maak een lijst van wat je bang maakt en borduur er dan op voort. Als je bang bent voor besloten ruimtes, is een vastzittende lift niet genoeg. Voeg een lichaam toe.

Een specifieke angst verslaat een algemene. Neem een verzonnen boek. Orsolya Carrow werkt 's nachts in een hospice in een verbouwde textielfabriek. Haar angst is niet het donker maar de enige zijn die wakker is als er iets misgaat. Die ene angst geeft je het decor, de druk en de eenzame uren, en suggereert al een dreiging die alleen komt als niemand kijkt.

Bouw beklemming op, niet alleen schrikeffecten

Horror gebruikt meerdere gereedschappen, en ze doen verschillend werk.

Horrorauteur Todd Keisling, geïnterviewd op de site van Jane Friedman, noemt Thomas Ligotti als de schrijver wiens werk beklemming uitwasemt, en beschrijft het effect als het gevoel dat er iets een beetje mis is en je niet kunt zeggen wat. Zijn voorbeeld is thuiskomen en weten dat er iets mis is, niet omdat er iets ontbreekt maar omdat er iets is wat er niet hoort te zijn. In een HWA-interview zegt auteur Vincent Tirado dat langzaam brandende horror moet voelen als diep voorzichtig zijn, omdat niet alles is wat het lijkt en je, tegen de tijd dat je het weet, te laat bent.

Raquel raadt een verwante truc voor schrikeffecten aan: bereid er een voor met een zoet moment en breek het dan. Ze noemt een scène in Wanderers van Chuck Wendig waarin een nostalgisch verhaal over spaghetti wordt afgebroken door iets gruwelijks. Een schrik komt harder aan als de lezer zich heeft ontspannen.

Geef je hoofdpersoon iets te verliezen

Het advies van Amor is dat het niet genoeg is dat er slechte dingen gebeuren. Je hebt context nodig en vooral motivatie. Je hoofdpersonage moet iets willen bereiken en er steeds dichtbij komen te falen, en de inzet stijgt als er meer te verliezen valt, of dat nu een kind is, een vriend of een gevoel van identiteit. Ze citeert Chuck Wendig over waar het drama vandaan komt: fouten van personages en slechte beslissingen. Lezers vergeven een hoofdpersoon die slecht kiest, want dat is menselijk. Ze vergeven er geen die dom is zodat de plot kan doorgaan.

De tip van Kurt Vonnegut, die Amor herhaalt, is een sadist te zijn: hoe lief en onschuldig je hoofdpersonages ook zijn, laat ze verschrikkelijke dingen overkomen. Raquel gaat verder, met het advies voorbij het punt te gaan waarop de lezer denkt dat het niet erger kan. Beide gaan over escalatie. Bepaal wat het ergste realistische is voor Orsolya, en schrijf dan het volgende.

Stel regels voor de dreiging

Lezers vrezen wat ze bijna kunnen begrijpen. De dreiging heeft een wens, een methode, een grens en een prijs nodig, ook al leren de personages ze langzaam. Stel voor het hospice van Orsolya dat wat in de fabriek zit alleen komt als het gebouw zeven minuten stil is geweest, en daarom laat het nachtpersoneel een radio aan. De regel geeft je procedure, kleine rituelen en een scène waarin de batterij leeg raakt.

Vier vragen zijn genoeg om op te schrijven voordat je schrijft:

1. Wat wil het? Honger, gezelschap, aandacht, een naam.
2. Wat kan het nooit? De grens die overleven mogelijk maakt.
3. Wat kost het om het te weerstaan? Slaap, vertrouwen, een persoon.
4. Hoe leren de personages de regels? Door fouten, niet door briefings.

Amor zegt dat een schurk een reden nodig heeft om geloofd te worden, en dat een bezeten pop een oorzaak nodig heeft. Hetzelfde geldt voor regels. Als het monster zijn grenzen verandert zodra de heldin in nood is, voelen lezers zich bedrogen. Een magiesysteem maken past dezelfde logica toe op elke onmogelijke kracht.

Plan je onthullingen

Bepaal hoeveel van de dreiging de lezer ziet, en wanneer. Raquel beschrijft twee benaderingen. De ene is het monster terughouden, zoals ze zegt dat Jaws doet: de hele haai verschijnt pas na een uur en 21 minuten in een film van twee uur, en de verwachting doet het werk. De andere is de schurk vroeg tonen, zoals in Thirteen van Steve Cavanagh, waar je in de derde regel van de proloog al weet dat Joshua Kane een moordenaar is. Het mysterie van wie hij is wordt de beklemming van wat hij zal doen.

Een ladder van onthullingen helpt in een roman, want een roman op volle lengte heeft meerdere treden nodig. Een manier om hem te beklimmen, geen formule:

1. Een teken. Een voorwerp of gewoonte die niet op haar plaats is.
2. Bewijs. Iets wat de hoofdpersoon niet kan wegverklaren.
3. Een regel. Het patroon verschijnt.
4. Een prijs. Iemand betaalt voor het negeren van de regel.
5. De waarheid. De lezer leert wat het is, of leert dat hij het nooit zal weten.

Amor is op haar hoede voor formules, en haar waarschuwing is het horen waard. Ze zegt dat ze moeite heeft met voorschrijvende stappen en vindt dat het in een verhaal persen van elementen alleen om het horror te maken het resultaat kan verwateren. De lijst met methoden van Raquel is voorschrijvender. Beide zijn nuttig als je de lijsten behandelt als vragen om aan je eerste versie te stellen, niet als hokjes om af te vinken.

Kies een perspectief en een plaats

Amor merkt op dat de eerste persoon een intiem, gespreksachtig perspectief geeft en fictie en werkelijkheid vervaagt, en daarom worden verhalen op de subreddit r/nosleep uitsluitend zo geschreven. De derde persoon laat je meer dan één perspectief tegelijk tonen, met iets meer afstand. De tweede persoon past bij een roofzuchtige verteller.

Wat het decor betreft wijzen zowel Amor als Raquel op het gewone dat verkeerd is gemaakt. Amor noemt clowns, kinderen en vogels als dingen die niet bedoeld zijn als bedreiging. Raquel plaatst een moord tussen kersenbloesems omdat het contrast harder steekt. Tirado merkt op dat een besloten decor interacties leuker maakt om te schrijven omdat de personages gedwongen zijn met elkaar om te gaan. Een fabriek, een veerboot of een hut werkt om dezelfde reden: er is nergens anders heen te gaan.

Kies een einde en zorg voor de lezer

Schrijvers zijn het oneens over hoe horror moet eindigen. Rhoda Baxter beschrijft in een terzijde in de romantiekgids van Jericho Writers de horrorbelofte als een eng boek waarin het monster wordt verslagen, althans voorlopig. Raquel wijst op The Cabin at the End of the World van Paul Tremblay, waar de lezer beslist wie gelijk had, en zegt dat einden met meer vragen dan antwoorden dichter bij het echte leven kunnen liggen. Kies degene die je angst dient en zorg dat de keuze opzettelijk lijkt.

Keisling citeert Max Booth III in LitReactor: horror hoort gevaarlijk te zijn, en dat zou het ook moeten zijn, maar het hoeft niet schadelijk te zijn. Hij is het ermee eens dat inhoudswaarschuwingen per geval moeten worden behandeld. Bepaal wat je boek wel en niet op de pagina zet, en vertel lezers wat ze moeten weten voordat ze beginnen.

Veelgemaakte fouten

• Openen met het monster. Open met de persoon en het eerste foute detail.
• Regels die buigen. Schrijf de grenzen op en toets elke scène eraan.
• Bloederigheid in plaats van angst. Schrik vervaagt. Beklemming blijft.
• Een cast van slachtoffers in spe. Geef elke persoon een wens, zodat een dood iets kost.

Veelgestelde vragen

Hoe begin ik een horrorroman?

Kies een angst die je in één zin kunt beschrijven, kies de persoon die er het meest onder lijdt en schrijf de eerste scène waarin iets kleins mis is.

Hoe lang moet een horrorroman zijn?

Lengtes variëren per markt. Gemiddeld aantal woorden van een boek vergelijkt genres, en recente debuten in je subgenre bekijken is de veiligste gids.

Moet ik mezelf bang maken om horror te schrijven?

Amor raadt aan te beginnen bij wat je bang maakt, en Raquel zegt dat diepgaand onderzoek zijn tol kan eisen. Neem pauzes en bepaal hoe ver je op de pagina gaat.

Eerste of derde persoon voor horror?

Beide. De eerste persoon voelt intiem en onbetrouwbaar, en de derde laat je schakelen tussen perspectieven. Kies wat de angst nodig heeft.

Heeft horror een happy end nodig?

Nee, maar wel een einde dat bij de belofte past. Sommige lezers verwachten het verslagen monster en sommige een blijvende vraag.

Waar Musael past

Een horrorroman houdt een grootboek bij van wat de dreiging heeft gedaan, wat elke persoon heeft gezien en wat de lezer is verteld. In Musael bevat de codex van wereld en personages mensen, plaatsen en gebeurtenissen, met een tijdlijn die kan bevatten wat de lezer nog niet is verteld, en continuïteitscontroles vergelijken wie wat wanneer wist met je scènes. Het planbord toont perspectief en status van elke scène. In Ink en Press geeft een AI-scènecontrole notities over tempo en over wat elk personage wil, en herschrijft ze nooit een regel. Bètalezerslinks tonen het verste hoofdstuk dat elke lezer bereikte, zodat je kunt zien waar de beklemming ophield te werken.

Bronnen

• H. P. Lovecraft, “Supernatural Horror in Literature”: hplovecraft.com
• Gemma Amor, “How To Write A Spine-Chilling Horror Story”, Jericho Writers: jerichowriters.com
• Shayla Raquel, “13 Ways to Freaking Freak Out Your Horror Readers”, Jane Friedman: janefriedman.com
• Kristen Tsetsi, “Writing and Publishing Horror: Q&A with Todd Keisling”, Jane Friedman: janefriedman.com
• Tom Joyce, “Nuts & Bolts: Interview With Author Vincent Tirado”, Horror Writers Association: horror.org
• Rhoda Baxter, “How To Write A Romance Novel That Makes Readers Swoon”, Jericho Writers: jerichowriters.com
• Musael-functies: musael.com/features