Personageboogsjabloon

Wat een personageboog is

Een personageboog is de verandering die een personage in de loop van een verhaal doormaakt, en de redenen daarvoor. In de meest voorkomende vorm gelooft het personage aanvankelijk iets onwaars over zichzelf of de wereld, test de plot die overtuiging en heeft het personage die aan het eind losgelaten of er nog harder aan vastgehouden. Schrijfdocenten als K. M. Weiland noemen die valse overtuiging de Leugen die het personage gelooft, en het is een nuttige manier om het hart van een boog te vinden. Dit blad is erop gebouwd: de leugen, de waarheid die erop antwoordt en de gebeurtenissen die van de een naar de ander duwen.

Drie soorten bogen

De positieve veranderingsboog is de bekendste: het personage geeft de leugen op en aanvaardt de waarheid, tegen een prijs. De negatieve boog loopt de andere kant op: het personage omarmt de leugen of een ergere, en valt. In de vlakke boog houdt het personage de waarheid al vast, test het verhaal die, en verandert het personage de wereld om zich heen. Desillusie- en verlossingsbogen zijn variaties. Kies eerst het type, want dat bepaalt hoe de andere vakken lezen: in een vlakke boog hoort de leugen bij de wereld, en in een val is de waarheid wat wordt geweigerd.

Verlangen, behoefte en de wond

Het verlangen is uiterlijk en zichtbaar: een baan, een prijs, een ontsnapping. De behoefte is innerlijk: vergeven, om hulp vragen, spreken. De meest bevredigende bogen zijn die waarin verlangen en behoefte tegen elkaar in trekken, zodat krijgen wat het personage wil hem kost wat hij nodig heeft. De wond verklaart waarom de leugen waar aanvoelde: een personage dat gelooft dat controle zorg is, heeft een reden, en de lezer kan dat voelen.

Houd de wond specifiek en klein genoeg om te geloven. Eén enkele scène, zoals een kind dat op een tafel zoekraakt of een vader die zwijgt, doet meer dan een algemene droevige jeugd.

Keerpunten en de verandering tonen

Een boog heeft tussen begin en einde vier slagen nodig: een verstoring, de oude manier die faalt, een midden waar de leugen voor het eerst barst en een dieptepunt waar hij het meest kost. Dan bewijst de keuze in de climax wat het personage heeft geleerd. Schrijf de keuze als een handeling, niet als een gedachte. Toon de verandering met een klein gebaar dat het begin echoot, zoals wanneer een personage dat binnen een jas droeg die in de keuken uittrekt.

Voeg een spiegelpersonage toe, iemand die voor hetzelfde probleem staat en er anders op antwoordt. Twee antwoorden naast elkaar zien is vaak hoe de lezer het thema begrijpt.