Wereldbouwsjabloon

Begin bij druk, niet bij een kaart

De gebruikelijke fout in wereldbouw is beginnen met kaarten, namen en duizend jaar geschiedenis die geen lezer ziet. Begin in plaats daarvan bij de druk op de mensen. Elk veld op dit blad is een manier om te vragen wat moeilijk, schaars of gevaarlijk is aan hier leven. Een wereld zonder druk is een decor; een wereld waar water wordt gerantsoeneerd, of een brug is doorgesneden, of de getijdentabel verkeerd is, is een plaats waar personages moeten kiezen.

Vul eerst het uitgangspunt in één zin en de hoofdspanning in. Als je niet kunt zeggen wat er anders is aan deze wereld en wat dat met een gewoon mens doet, helpt meer detail niet. Kom terug op geografie en geschiedenis zodra je weet waarvoor ze dienen.

Laat elk deel het volgende veroorzaken

Goede werelden zijn consistent omdat de delen elkaar veroorzaken. Geografie bepaalt wat er groeit en wat er groeit bepaalt waarmee mensen handelen. Waarmee mensen handelen bepaalt wie de macht heeft en macht bepaalt wat de wetten beschermen. Werk zo door het blad heen en vraag hoe elk antwoord volgt uit het antwoord erboven. Een stad op een rotswand heeft touw nodig, en wie het touw bezit, bezit de stad.

Gebruik dezelfde toets bij geloof en gebruiken. Een gebruik zonder oorzaak in het land, de geschiedenis of de economie voelt als versiering. Een gebruik dat uit een echt gevaar komt, zoals een getijdenbel op een dam, voelt alsof het er altijd is geweest.

Geef magie en techniek een prijs

Wat je wereld ook kan dat de onze niet kan, schrijf op wie het kan, wat het kost en wat het niet kan. Grenzen scheppen plot. Als de magie geen prijs heeft, hoeft niemand te kiezen, en als de techniek nooit faalt, hoeft niemand te improviseren. Het veld voor regels is de plek om te zeggen wat de prijs is, en het veld voor geheimen de plek om te zeggen wat er gebeurt als iemand hem verkeerd betaalt.

Toon de wereld via één gewone dag

Het veld over een dag uit het leven is het nuttigste voor een schrijver. Het dwingt je gebruiken, geld, eten, werk en gevaar in de ochtend van één persoon te plaatsen, en het geeft je scènes die je kunt gebruiken. Een bakker die meel met een katrol ophijst, vertelt de lezer meer over een rotsstad dan drie alinea's beschrijving.

Bepaal hoeveel je opschrijft. Je hebt genoeg nodig om consistent te blijven, en niet meer dan het verhaal zal raken. Houd dit blad naast het manuscript en vul het aan als het concept iets verzint.