Szablon budowania świata

Zacznij od presji, nie od mapy

Zwykły błąd w budowaniu świata to zaczynanie od map, nazw i tysiąca lat historii, których żaden czytelnik nie zobaczy. Zacznij zamiast tego od presji na ludziach. Każde pole na tym arkuszu to sposób zapytania, co jest tu trudne, rzadkie lub niebezpieczne w życiu. Świat bez presji jest tłem; świat, w którym woda jest racjonowana, most odcięty albo tabela przypływów błędna, to miejsce, w którym postacie muszą wybierać.

Wypełnij najpierw założenie w jednym zdaniu i główne napięcie. Jeśli nie potrafisz powiedzieć, co jest inne w tym świecie i co to robi ze zwykłą osobą, więcej szczegółów nie pomoże. Wróć do geografii i historii, gdy będziesz wiedział, do czego służą.

Niech każda część powoduje następną

Dobre światy są spójne, bo części powodują siebie nawzajem. Geografia decyduje, co rośnie, a to, co rośnie, decyduje, czym ludzie handlują. To, czym handlują, decyduje, kto ma władzę, a władza decyduje, co chronią prawa. Pracuj w dół arkusza w ten sposób i pytaj, jak każda odpowiedź wynika z tej powyżej. Miasto na ścianie klifu potrzebuje liny, a kto jest właścicielem liny, jest właścicielem miasta.

Użyj tego samego testu dla wierzeń i obyczajów. Obyczaj bez przyczyny w ziemi, historii lub gospodarce będzie wyglądał jak ozdoba. Obyczaj wynikający z prawdziwego niebezpieczeństwa, jak dzwon przypływu na grobli, będzie wyglądał, jakby zawsze tam był.

Daj magii i technologii cenę

Cokolwiek Twój świat potrafi, a nasz nie, zapisz, kto to potrafi, ile kosztuje i czego nie potrafi. Ograniczenia tworzą fabułę. Jeśli magia nie ma ceny, nikt nie musi wybierać, a jeśli technologia nigdy nie zawodzi, nikt nie musi improwizować. Pole zasad to miejsce na powiedzenie, jaki jest koszt, a pole sekretów to miejsce na powiedzenie, co się dzieje, gdy ktoś płaci go źle.

Pokaż świat przez jeden zwykły dzień

Pole dnia z życia jest najprzydatniejsze dla pisarza. Zmusza do umieszczenia obyczajów, pieniędzy, jedzenia, pracy i niebezpieczeństwa w jednym poranku jednej osoby i daje sceny, których możesz użyć. Piekarz wciągający mąkę na bloku mówi czytelnikowi o mieście na klifie więcej niż trzy akapity opisu.

Zdecyduj, ile zapiszesz. Potrzebujesz dość, by zachować spójność, i nie więcej, niż dotknie opowieść. Trzymaj ten arkusz obok rękopisu i uzupełniaj go, gdy szkic coś wymyśli.