Verhaalbijbelsjabloon

Waarvoor een verhaalbijbel dient

Een verhaalbijbel is het naslagdocument voor alles wat waar is in je boek of reeks. Hij bestaat om één soort vraag te beantwoorden: had zij in boek één een mank been? Hoe heet het steegje bij de kerk? In welk jaar eindigt de oorlog? Bij een lang project raak je deze feiten makkelijk kwijt, en lezers merken het. Televisieschrijvers gebruiken bijbels om een kamer vol schrijvers consistent te houden, en een romanschrijver die alleen werkt heeft er een nodig om dezelfde reden, want degene die vergeet ben je zelf over twee jaar.

Wat erin hoort

Zet erin wat een lezer zou opmerken of waar een plot van afhangt. Dat zijn de regels van je wereld, een tijdlijn, een korte vermelding voor elk hoofdpersonage, de verzonnen woorden en namen en de lichamelijke details die terugkomen, zoals een litteken, een piepend hek of een klok die achterloopt. Laat weg wat alleen inspiratie is. Een bijbel is geen verzameling moodboards, en hoe korter hij is, hoe vaker je hem opent.

Het continuïteitsvak is het vak dat het hele blad rendabel maakt. Schrijf er een feit in zodra je het op een pagina zet en controleer het voordat je de volgende scène schrijft die eraan raakt.

Regels, stijl en openstaande lijnen

Schrijf de regels van elke magie, techniek of gewoonte op als grenzen: wat ze niet kan en wat ze kost. Die grenzen zijn waar je plot tegenaan zal duwen, en het eerste wat gaat afdrijven. De stijlgids legt de beslissingen vast die je eenmaal nam en niet opnieuw moet nemen: perspectief, tijd, spelling, hoe dialect wordt geschreven, hoe getallen worden geschreven. Een goede stijlgids neemt tien regels in beslag.

Houd een lijst van openstaande vragen bij. Elk mysterie dat je opwerpt en elke belofte die je doet is een schuld, en een lezer van een reeks onthoudt degene die jij vergeet. Streep een lijn door als hij is ingelost en noteer het boek en hoofdstuk.

Hem levend houden

Een bijbel die niet wordt bijgewerkt is slechter dan geen, want hij liegt met overtuiging. Werk hem aan het eind van elke schrijfsessie bij, al is het één regel. Lees het concept als je klaar bent één keer door als lezer en controleer het aan de bijbel. Waar het concept en de bijbel verschillen, beslis dan welke wint en pas de ander aan. Als je het project met een redacteur, een coauteur of een vertaler deelt, is de bijbel ook de snelste manier om hen bij te praten, en hij spaart je het steeds opnieuw beantwoorden van dezelfde vragen.