Monstergenerator

Wat een monster in een verhaal laat werken

Een angstaanjagend monster is niet het monster met de meeste tanden. Het is het monster dat regels volgt die de personages te laat leren. Elk resultaat hier geeft er drie: hoe het wezen eruitziet, wat het doet en wat het stopt. Het uiterlijk is wat de lezer onthoudt, de gewoonte is wat het verhaal zijn patroon geeft en de zwakte is wat de personages laat winnen, verliezen of onderhandelen.

Gewoonten tellen zwaarder dan ze lijken. Een wezen dat reizigers op precies tien passen afstand volgt, kan in een dozijn scènes verschijnen zonder ooit aan te vallen, omdat de lezer blijft tellen. Herhaling schept angst, en angst is goedkoper dan geweld.

Een monster gebruiken zonder het te verspillen

Stel de volledige beschrijving uit. Toon een spoor, een geluid of een gat in het dorp voordat je het wezen toont. Als het monster eindelijk verschijnt, gebruik dan alleen het detail uit het uiterlijk dat verrast: het ene oog, de glimlach die een beetje te breed is. Eén precies detail is angstaanjagender dan tien vage.

Bepaal dan wat het monster betekent. De beste wezens in fictie staan voor iets wat de gemeenschap liever niet onder ogen ziet, zoals een schuld, een leugen of een verdriet. Als de dorpelingen het met opzet voeren, of als zijn zwakte iets is wat de held doet zonder het te merken, wordt het monster deel van het thema en niet alleen de dreiging.

Speel ten slotte eerlijk met de zwakte. Als je besluit dat het wezen een zoutlijn niet kan oversteken, leg dat dan vroeg vast en houd je eraan. Een zwakte die in het laatste hoofdstuk uit het niets komt, voelt als valsspelen, maar een zwakte die de lezer in hoofdstuk twee opmerkte, voelt als een nagekomen belofte. De vaknotitie aan het einde van sommige resultaten stelt een manier voor om het monster in je plot te gebruiken.

Monsters en wereldbouw

Een monster vertelt de lezer over de wereld eromheen. Een wezen dat jaagt op wie alleen loopt, suggereert een cultuur van reizen in groepen; een wezen dat de winter doorslaapt, suggereert een kalender rond de gevaarlijke maanden. Vraag bij een gegenereerd monster wat de mensen in de buurt erdoor hebben veranderd: hun wegen, hun feestdagen, hun liederen, hun grappen. Die veranderingen laten een wereld bewoond aanvoelen en geven je kant-en-klare scènes. Ze laten je het monster ook langzaam onthullen, via zijn effect op het gewone leven, voordat de lezer het ooit ontmoet.

Tien voorbeelden van monsters

• Forest Een hert zo groot als een kar, met ogen die geen licht terugkaatsen. Het bootst de roep van een verdwaald kind na. Zwakte: het kan een zoutlijn niet oversteken.
• Water Plaatselijke bewoners beschrijven een paling zo lang als een veerboot, met een glimlach die een beetje te breed is. Hij neemt van elke veerboot één passagier, en hij vlucht voor het geluid van een klok.
• Mountain Het huilt vlak voor een lawine. Overlevenden beschrijven een sneeuwwitte hond met blauwe ogen, met een bel om zijn keel. Zwakte: hij wordt verblind door plotseling licht. Laat hem ouder zijn dan het dorp dat hem vreest.
• Ruins Een mantel met niemand erin, met een zwakke gloed langs zijn rug. Hij dekt de tafel voor gasten die nooit komen. Zwakte: hij moet worden uitgenodigd voordat hij binnen kan.
• Wasteland Plaatselijke bewoners beschrijven een schorpioen zo groot als een kar, zonder spiegelbeeld. Hij volgt karavanen voor hun water, en hij verliest zijn kracht om twaalf uur. Laat de dorpelingen hem met opzet voeren.
• Forest Een vos met negen stemmen, met een vacht die naar regen ruikt. Hij steelt namen van slapende mensen. Zwakte: hij raakt niets aan wat van ijzer is gemaakt.
• Water Het luidt een klok onder water. Overlevenden beschrijven een donkere draaikolk die lijkt te ademen, met een sluier van spinrag voor zijn gezicht. Zwakte: hij kan stromend water niet oversteken.
• Mountain Een zuil van sneeuw die loopt, met een lange staart die in een haak eindigt. Hij neemt de laatste persoon van elke karavaan. Zwakte: hij verdraagt de kou niet. Bepaal wie in het dorp hem heimelijk voert.
• Ruins Plaatselijke bewoners beschrijven een spin die met maanlicht weeft, met haar mond dichtgenaaid. Hij klopt driemaal voordat hij aanvalt, en hij wordt gesust door zang.
• Wasteland Hij steelt de schaduwen van slapers. Overlevenden beschrijven een figuur van zout, met voeten die geen spoor achterlaten. Zwakte: hij vervaagt in het eerste licht. Schrijf de jager die hem komt doden en blijft.