Szablon streszczenia

Czym jest streszczenie

Streszczenie to podsumowanie całej książki, łącznie z zakończeniem, pisane dla agenta lub redaktora, który chce zobaczyć, że fabuła działa. Różni się od listu do agenta, który sprzedaje książkę i zachowuje zakończenie dla siebie. Wielu agentów prosi o streszczenie razem z pierwszymi rozdziałami i proszą o różne długości: jedną stronę około 500 słów, dwie strony około 1000 albo czasem dłuższe. Zawsze sprawdzaj wytyczne zgłoszeniowe i miej wersję w każdej długości.

Jak je napisać

Pisz w czasie teraźniejszym i w trzeciej osobie, nawet jeśli książka jest w pierwszej osobie lub czasie przeszłym. Umieść tytuł wielkimi literami na górze, z gatunkiem i liczbą słów. Imiona głównych postaci pisz wielkimi literami przy pierwszym pojawieniu się i używaj tylko tych imion, które mają znaczenie dla głównej fabuły, nie więcej niż czterech lub pięciu. Opowiedz historię w kolejności, w jakiej się dzieje, od zdarzenia wprowadzającego do zakończenia, i powiedz, co się zmienia na każdym etapie.

Arkusz jest ułożony tak, jak buduje się streszczenie: linijka z haczykiem, krótka lista obsady, potem początek, środek, zwrot, kryzys, kulminacja i zakończenie. Napisz jeden zwarty akapit na każde pole i połącz je.

Co zachować, a co skreślić

Zachowaj kręgosłup fabuły i uderzenia emocjonalne: czego chce protagonista, co go powstrzymuje, co postanawia na każdym zwrocie i jak się zmienia. Pomiń wątki poboczne niewpływające na główną fabułę, postacie drugoplanowe i budowanie świata, które czytelnik próbki stron podchwyci sam. Jeśli musisz wybierać między wydarzeniem fabularnym a uczuciem, pokaż uczucie, bo streszczenie będące samą listą zdarzeń czyta się płasko.

Podaj zakończenie w całości, łącznie z tym, kto wygrywa i ile to kosztuje. Agent nie może ocenić fabuły urywającej się na kulminacji. Jeśli zakończenie to zwrot akcji, powiedz to wprost i wyjaśnij, jak został przygotowany, bo agent chce ocenić, czy jest zasłużony, a z podpowiedzi tego nie zrobi.

Głos i szlif

Streszczenie nadal powinno brzmieć jak Twoja książka. Powieść komiczna może mieć lekki dotyk w podsumowaniu, a thriller może być napięty i szybki. Unikaj pytań, unikaj przymiotników wychwalających książkę i unikaj zwrotów w rodzaju „opowieść podąża za”. Pokaż, co się dzieje, i temu zaufaj. Przeczytaj gotowe streszczenie na głos, potem sprawdź, czy każda wspomniana postać pojawia się ponownie i czy każdy zwrot jest spowodowany czymś wcześniejszym.